51 - باب كسانى كه رفت و آمد به خانهء آنها شايسته است
1 - « 1 » امير المؤمنين ( ع ) فرمود : حكماى روزگاران گذشته گفتهاند : لازم است انسان از روى ده انگيزه رفت و آمد داشته باشد : اوّل خانهء خدا براى انجام عبادت و اداى حقّ و واجبات . دوّم - خانهء فرمانروايانى كه اطاعت آنها در ارتباط با اطاعت خداست ، و رعايت حقّشان واجب و منفعتشان فراوان و ضررشان سهمگين است . سوّم - خانهء دانشمندانى كه علمشان نفع دينى و دنيوى دارد . چهارم - خانهء اهل جود و بخشش كه اموالشان را براى شكرگزارى خدا و اجر آخرت انفاق مىكنند . پنجم - افرادى كه از خرد بهرهء زيادى ندارند و در حوادث و پيش آمدها به آنها نياز هست و براى رفع گرفتاريها از آنها كمك گرفته مىشود . ششم - خانهء اشراف و بزرگان كه داراى بخشش و مردانگى و حاجت برآورنده هستند . هفتم - كسانى كه فكر و انديشهشان و نيز مشورت با آنها باعث رشد فكرى انسان است .
هشتم - برادران ايمانى كه پيوند و رعايت حقوقشان واجب است . نهم - دشمنانى كه شرّ و دشمنى آنها با مدارا و نرمى كردن و مهربانى نسبت به آنها بر طرف مىشود . دهم - كسانى كه ديدار و گفتگوى با آنها بر ادب و فرهنگ انسان مىافزايد .
52 - باب استحباب سلام كردن هنگام بلند شدن از مجلس
1 - « 2 » امام صادق ( ع ) از پيامبر ( ص ) نقل فرموده است كه هر كس از مجلسى
هامش
( 1 ) ( باب 51 : ) خصال صدوق ، ج 2 . ص 48 .
( 2 ) ( باب 52 : ) قرب الاسناد ، ص 22 .