كارگزاران مهمّ زردشتى نامه مىنويسد ، آيا جايز است نام او را قبل از اسم خويش بنويسد ؟ امام فرمود : به منظور جلب منفعت اشكالى ندارد .
2 - « 2 » ابو بصير گويد : از امام صادق ( ع ) سؤال شد : شخصى به فردى زردشتى يا يهودى يا مسيحى يا به كسى كه كارگزار و از بزرگان ايالتى از سرزمين اوست نيازى دارد وى با توجّه به احتياجى كه دارد ناچار است به او نامه بنويسد ، آيا در نامهاش نام آن كافر را بنويسد و براى برآوردن حاجتش بر او سلام كند .
امام فرمود : نوشتن نام او در اوّل نامه جايز نيست ولى در نامهات بر او سلام كن ، پيامبر خدا ( ص ) به پادشاه ايران و روم نامه مىنوشت .
55 - باب استحباب سلام كردن بر خضر ( ع ) هر گاه نام وى برده شود
1 - « 3 » حسن بن على بن فضّال گويد : از ابو الحسن علىّ بن موسى الرّضا ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : خضر آب حيات نوشيده و تا نفخهء صور نمىميرد ، او به نزد ما مىآيد و بر ما سلام مىكند ، و صداى او را مىشنويم امّا خودش را نمىبينيم ، هر جا نام او برده شود حاضر است ، هر كس از شما نام او را ببرد بر او سلام كند .
56 - باب استحباب چشم پوشى و گذشت نسبت به دوستان
1 - « 4 » ثعلبة بن ميمون گويد : عدّهاى در خدمت امام صادق ( ع ) بودند و امام
هامش
( 2 ) اصول كافى ، ص 616 ( مكاتبة أهل الذمة ) .
( 3 ) ( باب 55 . ) كتاب كمال الدين ، ص 219 . در دنبالهء حديث آمده است : هر سال در موسم حج به مكّه مىرود و تمام مناسك را انجام مىدهد و در پاسخ دعاى مؤمنان آمين مىگويد ، و خدا او را با حضرت مهدى ( ع ) در تنهايى آن حضرت مأنوس مىگرداند .
( 4 ) ( باب 56 : ) اصول كافى ، ص 610 ( باب الاغضاء ) .