119 - باب وجوب نگهدارى زبان از آنچه كه گفتنش روا نيست
1 - « 1 » امام سجّاد ( ع ) فرمود : هر روز صبح زبان آدمى تمام اعضاى بدنش را زير نظر گرفته ، و مىگويد : چگونه هستيد ؟ شب را چگونه به صبح رسانديد ؟ پاسخ مىدهند اگر تو ما را رها كنى خوب هستيم ، و مىگويند ، خدا را ، خدا را نسبت به ما ياد بياور ، سوگندش دهند و گويند ما به وسيلهء تو پاداش و كيفر مىبينيم .
2 - « 2 » ابو على جوانى گويد : امام صادق ( ع ) را ديدم كه انگشت بر لبهاى مباركش گذاشته و به غلامش سالم مىفرمايد : اى سالم زبانت را نگهدار تا سلامت بمانى ، و مردم را بر دوش ما سوار مكن ( از فضايل ما آنچه خلاف تقيّه است مگو تا بر ما نشورند ) 3 - « 3 » شخصى به امام موسى بن جعفر ( ع ) عرض كرد : يا ابن رسول اللَّه مرا نصيحت فرماييد ، فرمود : زبانت را نگهدار تا عزيز شوى ، اختيارت را به دست مردم نده ، تا خوار و زبون نگردى .
4 - « 4 » امام صادق ( ع ) در مورد آيهء شريفهء « مگر كسانى را نديدى كه به آنها گفته شد دستهاى خود را نگه داريد . » « 5 » فرمود : مراد از
كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ
، يعنى زبانتان را نگه داريد .
5 - « 6 » امام صادق ( ع ) به مردى كه زياد حرف مىزد ، فرمود : سخن را كوچك
هامش
( 1 ) ( باب 119 : ) اصول كافى ، ص 365 ( باب الصمت ) مجالس صدوق . . .
خصال صدوق ، ج 1 ، ص 6 ؛ عقاب الاعمال ، ص 22 .
( 2 ) اصول كافى ، ص 364 .
( 3 ) اصول كافى ، ص 364 .
( 4 ) اصول كافى ، ص 364 .
( 5 )أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّوا أَيْدِيَكُمْالنّساء / 77 .
( 6 ) روضه كافى ، ص 148 .