112 - باب استحباب عفو و گذشت
1 - « 1 » ابن فضال گويد : از امام موسى بن جعفر ( ع ) شنيدم كه مىفرمود :
هيچ گاه دو گروه با هم ملاقات نكردند ( به جنگ يك ديگر برنخاستند ) ، مگر اين كه هر كدام گذشتش بيشتر بود ، پيروز شد .
2 - « 2 » پيغمبر ( ص ) فرمود :
بر شما باد به گذشت و عفو ، زيرا گذشت بر عزّت بنده مىافزايد ، پس همديگر را عفو كنيد . تا خداوند شما را عزيز گرداند .
3 - « 3 » امام باقر ( ع ) فرمود : آن زن يهودى را كه گوشت گوسفندى زهر آلود كرده بود تا پيامبر بخورد به نزد آن حضرت آوردند ، فرمود : انگيزهء تو از اين كار چه بود ؟ زن پاسخ داد با خود گفتم اگر پيغمبر باشد زهر به او ضررى نمىرساند و اگر پادشاه باشد مردم را از دستش راحت مىكنم - راوى گويد : پيغمبر ( ص ) او را بخشيد .
4 - « 4 » امام باقر ( ع ) فرمود : پشيمانى بعد از عفو برتر و آسانتر است از پشيمانى بعد از كيفر .
5 - « 5 » از كلمات قصار رسول اللَّه ( ص ) است : گذشت سلطان حكومت او را بيشتر دوام مىبخشد .
هامش
( 1 ) ( باب 112 : ) اصول كافى ، ص 362 ، ( باب العفو ) .
( 2 ) اصول كافى ، ص 361 .
( 3 ) اصول كافى ، ص 362 ، ( باب العفو ) .
( 4 ) اصول كافى ، ص 361 .
( 5 ) من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 343 .