3 - « 3 » هشام بن سالم گويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : وعده دادن مؤمن به برادر دينى نذرى است كه كفّاره ندارد . كسى كه خلف وعده كند خلف وعده با خدا را شروع كرده و خود را مورد خشم او قرار داده است . و همين است معناى آيهء شريفه ، كه مىفرمايد : « اى كسانى كه به زبان ايمان آوردهايد ، چرا به زبان چيزى مىگوييد كه عمل نمىكنيد ، دشمنى بزرگى است در نزد خدا اين كه بگوييد آنچه را عمل نكنيد « 4 » .
4 - « 5 » سليمان جعفرى گويد : امام رضا ( ع ) فرمود : آيا مىدانى كه چرا اسماعيل ( ع ) صادق الوعد ناميده شد عرض كردم نه ، حضرت فرمود : اسماعيل به شخصى وعده داد . و يك سال به انتظارش نشست .
5 - « 6 » عبد اللَّه بن سنان گويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم كه مىفرمود :
پيغمبر ( ص ) كنار تخته سنگى به مردى وعده داد ، فرمود : من اين جا منتظر تو هستم تا برگردى ، امام مىفرمود تابش آفتاب بر حضرت رسول شديد شد ، يارانش عرض كردند : يا رسول اللَّه چه خوب است كه به مكانى سايهدار تشريف ببريد ، فرمود :
من در همين جا به آن شخص وعده دادهام و اگر نيايد در روز رستاخيز بايد پاسخگو باشد .
110 - باب مستحب بودن حيا
1 - « 1 » امام صادق ( ع ) يا امام باقر ( ع ) فرمود : حيا و ايمان هر دو به يك رشته
هامش
( 3 ) اصول كافى ، ص 474 .
( 4 )يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ ، كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ. الصف - 2 و 3 .
( 5 ) علل الشرائع ، ص 37 ؛ عيون اخبار الرضا ، ص 233 .
( 6 ) علل الشرائع ، ص 37 .
( 1 ) ( باب 110 : ) اصول كافى ، ص 360 ، ( باب الحياء ) .