( 1 )
پنهان شدن شيعيان
در زمان حكومت مروان ، شيعيان از بيم جان و مالشان در خفا به سر مىبردند ، مسعودى مىگويد : مؤمنان خود را مخفى مىكردند و مأموران دولت شيعيان را در هر نقطهاى از زمين كه بود تعقيب مىكردند و خون و مالشان را هدر مىدادند و مروانيان لعن امير المؤمنين عليه السّلام را بر روى منابر علنى كردند . « 1 »
( 2 )
ناسزاگويى به امير المؤمنين
مروان به ناسزا گفتن بر امام امير المؤمنين عليه السّلام حرص زيادى داشت و تا وقتى كه استاندار مدينه بود در هر جمعه بر روى منابر به آن حضرت ناسزا مىگفت « 2 » و هنگامى كه با امام زين العابدين عليه السّلام برخورد كرد ، از انگيزهاى كه او را وادار بر اين امر كرده بود پرده برداشت و چنين گفت :
« هيچ كس در ميان اين مردم از صاحب ما - يعنى عثمان - از صاحب شما - يعنى على - گريزانتر نبود . » امام عليه السّلام فرمود :
« پس شما چرا على را در روى منبرها ناسزا مىگوييد ؟ » مروان فورا پاسخ داد :
« زيرا كه حكومت جز از اين طريق براى ما ميسّر نمىشود . . . » « 3 »
براستى ، ضايع كردن حقوق امام امير المؤمنين عليه السّلام و بد جلوه دادن واقعيّت درخشان آن حضرت جزئى جدايىناپذير از سياست دولت اموى بود كه بر اساس دروغ و نيرنگ و فريبكارى متمركز گشته بود .
هامش
( 1 ) اثبات الوصيّة : ص 168 .
( 2 ) حياة الامام الباقر ( ع ) : 2 / 16 .
( 3 ) نهج البلاغه : 13 / 220 .