ابد الآبدين . ] « 1 »
« خداوندا ! لذّت عفو و بخشش خودت را در دلم پديد آور و آسايش و نشاط بهشت جاودانهات را نصيبم فرما و با فراغت از هر كار ، لذّت و خوشى كارهاى خوب را بر من بچشان و به رحمت واسعهء خود كوشش مرا در راه تقرّب و لذّت حضورت قرار بده و از الطاف خاص خودت تحفهاى نصيبم گردان و تجارت مرا سودمند كن و بازگشت مرا به سوى خودت زيانبار مگردان و مرا از مقام قهر و جلالت خائف گردان و اشتياق ديدارت را در قلبم افزون كن و به من توفيق بده تا توبهء نصوح كنم بطورى كه هيچ گناه بزرگ و كوچك ، آشكار و پنهان در نامهء عملم باقى نماند و بطور كلى كينهء مردمان با ايمان را از سينهام بيرون كن و محبت كسانى را كه در درگاهت خاضع و خاشعند در دلم قرار بده . خداوندا با من آنگونه رفتار كن كه با شايستگان رفتار مىكنى و لباس زيباى تقوا را بر پيكر من بپوشان و ذكر خير و نام نيك مرا در زبان آيندگان جارى كن و آوازهام را بلند گردان . و مرا در جرگهء اوّلين وارد كن و انواع نعمتت را بر من كامل گردان و در كرامات و فوايد آن بهرهمند فرما و مواهب گرانبهايت را به سوى من سوق بده و با بهترين دوستانت مرا در بهشتى كه براى خاصان درگاهت آراستهاى همسايه و همنشين گردان و خلعت نيكوترين عطايت را در آن جايگاههايى كه براى دوستانت آماده كردهاى ، بر من بپوشان و در نزد خود پناهگاه و منزلى براى من منظور كن تا با آرامش قلب در آنجا منزل و مأوا بگيرم و باعث روشنى دل و ديدهام باشد . خداوندا ( در روز محشر ) مرا با گناهان بزرگم مؤاخذه مكن و روزى كه باطنها آشكار مىشوند مرا دچار قهر و غضب مگردان و هم اكنون هر گونه شك و ريب را از دلم پاك كن و راه روشم را به سوى حق و حقيقت هدايت فرما و در تقسيم بخششهاى خود
هامش
( 1 ) صحيفهء سجاديّه : دعاى چهل و ششم .