سپس سوار شد و شتر به راه افتاد . « 1 » آرى آن بزرگوار خودش را تا به اين اندازه از رحمت و محبت و مدارا با يك حيوان قرار داده بود كه يك تازيانه به او نمىزند و او را نمىآزارد و به نظر آن حضرت ستم كردن بر يك حيوان نيز ، قصاص و مسئوليت عالم آخرت را در پى دارد .
( 1 )
همراهى قاريان با امام
وقتى كه امام عليه السلام قصد مسافرت به بيت اللّه الحرام را مىفرمود قاريان قرآن و دانشمندان اطراف آن حضرت را مىگرفتند زيرا كه آنان از درياى علوم و معارف و حكمتها و آداب آن بزرگوار بهرهمند مىشدند . سعيد بن مسيب مىگويد : قاريان قرآن به مكه نمىرفتند مگر اين كه ببينند امام على بن حسين مىرود ، سالى آن حضرت راهى مكه شدند و ما هزار تن سوار بر مركب به همراه آن حضرت حركت كرديم . « 2 » آنان مسائل حج و احكام دين و ساير امور شرعى خود را از آن حضرت فرا مىگرفتند ، زيرا كه به اجماع تمام مورّخان در آن روزگار كسى داناتر از آن بزرگوار به احكام قرآن و سنت نبود .
( 2 )
توشهء سفر حج
امام عليه السلام بهترين و كاملترين تداركات را براى سفر حج و يا عمره آماده مىساخت و از خوبترين توشه و ميوه از قبيل بادام و شكر و سويق ( تلخان )
هامش
( 1 ) فصول المهمه : ص 189 .
( 2 ) حياة الامام محمد الباقر : 1 / 138 .