ناواك ، عادتك الإحسان الى المسيئين ، و سنّتك الإبقاء على المعتدين ، حتّى لقد غرّتهم اناتك عن الرّجوع ، و صدّهم امهالك عن النّزوع ، و انّما تانّيت بهم ليفيئوا الى امرك ، و امهلتهم ثقة بدوام ملكك ، فمن كان من اهل السّعادة ختمت له بها ، و من كان من اهل الشّقاوة خذلته لها . . .
« اى خدايى كه رحمكننده بر كسى هستى كه ديگران به او رحم نمىكنند و اى خدايى كه پذيراى كسى هستى كه هيچ شهر و ديارى او را پذيرا نيست ، اى خداى مهربان كه نيازمندان به درگاهت را به چشم حقارت نمىنگرى و اى كسى كه حاجتمندانى را كه با اصرار از تو حاجت مىطلبند ، نااميد بر نمىگردانى و اى آن كه دست رد به سينهء بندگانى كه با كبر و غرور به درگاهت مىآيند نمىزنى ، اى خداوندى كه اعمال ناچيز بندگان را كه به درگاهت هديه مىفرستند بر مىگزينى و به اندك آنان سپاس مىگويى و بر عمل ناچيز آنان اجر و مزد فراوان مىدهى و اى خدايى كه بر هر كه به او تقرب جويد تو نيز به او نزديك مىشوى و از بندگانى كه از روى طغيان از تو رو بر مىگردانند با عنايت خود رفتار مىكنى و ايشان را به سوى خود مىخوانى ، و اى آن كه ناسپاسى بندگان باعث دگرگونى نعمت ايشان و اقدام به عذاب آنان نگردد ، اى خداوندى كه با مهربانى خود به ثمرهء نيكى نيكوكاران رشد و نمو بيشتر مىدهى و به قدرى از گناهان و بديهاى ايشان مىگذرى كه گناهى در نامهء عمل آنها نمىماند ، اى خدايى كه آرزوهاى بندگانت را - قبل از فرا رسيدن وقتش - به لطف خويش برآورده مىكنى و تمام ظرفهاى درخواست كنندگان را از فيض خود و كرمت پر مىسازى ، تو آن خداوندى هستى كه توصيف همهء توصيف كنندگان در پيش اوصاف جمال و جلال
حياة الإمام زين العابدين ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام سجاد ع ) ( فارسي ) — صفحة 350
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٣٥٠