روى عمد مرتكب خطايى شدهايم و يا از روى فراموشى به خودمان ستم روا داشتهايم و يا هتك حرمت ديگران را كردهايم ، اوّلا بر محمد و آل محمد درود فرست و سپس همهء آن گناهان را در پردهء رحمت خود پوشيده دار و به عفو و كرمت از ما درگذر و ما را در معرض سرزنش ملامتگران قرار مده و زبان طعنهگويان را بر ما بازمگردان و ما را به راه خيرى هدايت كن كه باعث محو شدن و كفّارهء گناهانمان باشد و به لطف و رحمت بىپايانت بر محمد و آل محمد درود فرست و مصيبت فراق اين ماه عزيز را با لطف خودت جبران كن و روز عيد را بر ما مبارك گردان و آن را از نظر عفو و گذشت بهترين روز ما قرار بده و آن را روز محو گناهان ما بگردان و تمام گناهان ظاهرى و پنهانى ما را ببخش . . . »
( 1 ) آيا به اين همه تواضع و كرنش در برابر پروردگار بزرگ توجه داريد و ملاحظه مىفرماييد كه چگونه طلب مغفرت و بخشش مىكند و در پيشگاه خداوند به تقصير از انجام عبادت و طاعت چنان كه شايستهء ماه مبارك رمضان است ، اعتراف دارد ، اين گوينده و وداعكننده امام زين العابدين عليه السلام است ، اللّه اكبر ! ! حقّا كه اين امام بزرگوار تنها نمونهء جهان پرهيزگاران و شايستگان است .
اينك به آخرين بخش اين دعاى شريف گوش فرا مىدهيم :
( 2 ) اللّهمّ اسلخنا بانسلاخ هذا الشّهر من خطايانا ، و اخرجنا بخروجه من سيّئاتنا ، و اجعلنا من اسعد اهله به ، و اجزلهم قسما فيه ، و اوفرهم حظّا منه ، اللّهمّ و من رعى حقّ هذا الشّهر حقّ رعايته ، و حفظ حرمته حقّ حفظها ، و قام بحدوده حقّ قيامها ، و اتّقى ذنوبه حقّ تقاتها ، او تقرّب اليك بقربه اوجبت رضاك له ، و عطفت رحمتك عليه ، فهب لنا مثله من وجدك ، و اعطنا اضعافه من فضلك ،
حياة الإمام زين العابدين ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام سجاد ع ) ( فارسي ) — صفحة 345
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٣٤٥