( 1 )
31 - على بن عيسى اربلى
ابو الحسن على بن عيسى بن ابى الفتح اربلى مىگويد : « مناقب امام على بن حسين از شمار ستارگان بيشتر است ، و كسى كه بخواهد اوصافش را بگويد تا بىنهايت مىكشاند ، وى در آسمان مناقب همچون ستارگان براى طالبان هدايت مىدرخشد ، چرا ندرخشد در حالى كه از همهء مردم جهان - جز على ، فاطمه ، حسن ، حسين و محمد ( ص ) بالاتر است و اين مقدّم داشتن به دليل هماهنگى با طبع آدمى و برخاسته از سرشت اوست . بنا بر اين هيچ ترديدى به خود راه مده ، و هرگاه انديشه را چنان كه بايد به كار اندازى خواستهء خويش را از افتخارات و سرورى هر چه بخواهى مىيابى زيرا كه امام و رهبر ربّانى و مجسمهاى از نور ، بزرگ بزرگان و زاهد زاهدان و قطب اقطاب ، عابد عابدان ، نور مشكات رسالت ، نقطهء دايرهء امامت فرزند دو قوم نيكو ، از دو سو بزرگوار ، داراى قلبى آرام و نور چشم ، على بن حسين عليه السلام است ، آيا مىدانى كه على بن حسين كيست ؟ ! كسى كه بيش از هر كس در درگاه خدا مىناليد و روى دل به آن درگاه داشت ، به سنت پيامبر و كتاب خدا عمل مىكرد و سخن شايسته مىگفت :
همواره در محراب عبادت به سر مىبرد و در معارفش بىنظير بود ، كسى كه امروزش از ديروز بالاتر و در معارف بر همهء خلايق برترى داشت و زمام اختيار شرف و بزرگى را به دست گرفت و بر بلنداى آن صعود كرد و در زادگاه و اصالت و پاكى ريشه و ذاتش كسى به مرتبهء او نمىرسد و زبان از وصف او عاجز و ناتوان است ؛ در خلوتهاى راز و نياز با خدا بىهمتا بود ، فرشتگان از نحوهء حضور وى در پيشگاه خدا متعجّب بودند و از موضع خوف و خشيت او در برابر خدا در شگفت بودند كه چگونه سيل اشك از ديدگان مىباريد ، پس خدا تو را تأييد كند ، درست در شرح حال آن حضرت دقت كن و با چشم عبرت بين آثار شگفتآور آن بزرگوار را بنگرد و در زهد و عبادت و خضوع و خشوع و تهجّد و صلوات مداوم و دعاهاى آن بزرگوار در اوقات مناجات با خدا و استمرار بر ملازمت در عبادتش و ايثار ،