جاهلى خواهد مرد . از اين حديث به روشنى به دست مىآيد كه امام شأن و مقامى دارد كه معيار هدايت و ضلالت ، و ايمان و كفر است .
4 . امامت و هدايت باطنى
يكى از ابعاد و مراتب امامت ، بعد عرفانى و معنوى آن است . اين بعد از امامت ، از نبوّت و رسالت نيز بالاتر است ، چنانكه ابراهيم خليل عليه السّلام ، پس از مقام نبوت و رسالت ، به مقام امامت نايل گرديد :
وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً
. « 1 »
باتوجه به اينكه ابراهيم اين مقام را براى ذرّيه و فرزندان خود درخواست كرد
قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي
و باتوجه به اينكه او پس از مدّتها كه به پيامبرى برگزيده شده بود به داشتن فرزند بشارت داده شد و در دوران پيرى صاحب فرزند ديگرى گرديد ، روشن مىشود كه پيش از آنكه در مورد امامت مورد خطاب خداوند قرار گيرد ، پيامبر بود . فرشتگان آنگاه كه براى هلاكت قوم لوط مأموريت يافته بودند ، نزد ابراهيم رسيدند ، و او را به فرزندى دانا بشارت دادند
قالُوا لا تَوْجَلْ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلامٍ عَلِيمٍ
« 2 » و ابراهيم در آن زمان كهنسال بود
قالَ أَ بَشَّرْتُمُونِي عَلى أَنْ مَسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ
« 3 » . و آنگاه كه وعدهى الهى تحقق يافت ، و خداوند دو فرزند دانا يعنى اسماعيل و اسحاق را به او عطا فرمود ، زبان به ستايش خداوند گشود و
هامش
( 1 ) . بقره / 124 .
( 2 ) . حجر / 53 .
( 3 ) . حجر / 54 .