و دويست و هفتاد وفات يافت .
حاج رشيد خان بيگدلى
از شعراء و خطاطين اين دوره معدود بود و در شكستهنويسى و خط تحرير استادى بزرگ محسوب مىگرديد و رؤساء دوائر عظيمهء دولتى در طلب وابستگى وى همگان جدى تمام داشتند و با يكديگر همى بخل مىورزيدند .
در شعر « اخگر » تخلص مىفرمود . لطفعلى بيك آذر صاحب « آتشكده » جد پدرى اوست . فوتش در مشهد مقدس رضوى اتفاق افتاد ، رحمة الله عليه .
ميرزا حاج محمد كرمانشهانى « بيدل » تخلص
از مشاهير اساتيد شعراء عصر خود بود . كتابى در مقتل نگاشته موسوم به كتاب دستان ماتم و رسالهاى در عروض و قافيه دارد و مثنوى عسر و يسر در نظم « فرج بعد الشده » نيز از اوست .
ميرزا نصر الله اصفهانى
اسلافش همه از افاضل و برخى از ايشان به منصب قضاء عسكر نايل بودهاند .
مشاراليه خود از كبراء شعراء اين دولت بود و « شهاب » تخلص مىكرد و تاج الشعراء لقب داشت .
ميرزا سيد على طهرانى
از شعراء مشهور و عرفاء معروف اين عهد بود و « شباهنگ » تخلص مىفرمود .
ميرزا حسن بن ميرزا حبيب الله الشيرازى
پسر حكيم عظيم استاد الكل قاآنى شاعر است و خود نيز از هنر پدر بهرهور بود و « سامانى » تخلص مىنمود . از فنون جديده نيز شطرى تحصيل كرد و سال يكهزار و دويست و هشتاد و پنج هجرى درگذشت .
حاج محمد زمان جلاير خراسانى
از عرفاء و شعراء بود و به سالك مشهور مولى محمد اسمعيل ازغدى مشهدى ارادت داشت . نفحات غيبيه و درج اللئالى و ديوان المناقب يادگار و از آثار اوست .
در سال يكهزار و دويست و هشتاد و شش وفات يافت . « ساقى » تخلص مىفرمود .
ازغد بر وزن سرمد از قراى شاهاندز مشهد است .
ميرزا محمد على خان اصفهانى
اصلا از سهده است . در شيوهء شاعرى جميع مشاهير سخن طرازان خويشتن را نزد او تحقير مىكردند و ناچيز مىشمردند . « سروش » تخلص داشت و به شمس الشعرائى ملقب و به شغل قصيدهسرائى در ايام تهنيت منصوب و مرتب بود .
و در سال يكهزار و دويست و هفتاد و پنج رحلت كرد ، طيب الله ثراه كما طيب لسانه وفاه .