( 669 )
ص 136 ، سطر 17 : ايوانكى « 1 »
[ ا ى و ا ن ك ى ] ( اسم خاص ) . نام نقطهايست بجنوب طهران ، بر سر راه طهران و سمنان كه چون از خاتونآباد به طرف قشلاق و سمنان رويم بايد از ايوانكى بگذريم . اعتماد السلطنه ازين نقطه ديدن كرده و آن را چنين مىآورد :
« دهى است معتبر با قلعهء قديمى و پنج برج كه يكى از برجها آجرى و دروازه قلعه است » . به نظر اعتماد السلطنه آبادى خانهها و دكاكين « ايوانكى » از خاتونآباد بيشتر و ميوه آنجا انار و انجير است .
به « مطلع الشمس » جلد سوم ص 344 و « فرهنگ جغرافيايى ايران » رجوع شود .
( 670 )
ص 136 ، سطر 17 : يموت
[ ى موت ] ( اسم خاص ) . نام تيرهاى از تركمانان مقيم صحراى تركمن است كه يورت آنها از شمال به « اترك » و از مغرب به « بحر خزر » و از مشرق به « كوه قوچان » و از جنوب به « رود گرگان » محدود است . اين ايل از پانزده تيره كوچكتر تشكيل يافته كه مهمترين آنها : « جعفرباى » و « آتاباى » و « آقآتاباى » و « چارواردوچى » نام دارند . « 2 »
( از جغرافياى سياسى كيهان ) .
[ ص 137 ]
( 671 )
ص 137 ، سطر 2 : يورش ميدان
[ ى ر ش م ى د ا ن ] ( اسم خاص ) . نام ناحيتى وسيع است به نزديكى استرآباد و ابتداى يورت ايل يموت
( از نامهء ميرشكار ناصر الدين شاه . )
( 672 )
ص 137 ، سطر 6 : صياد
[ ص ى يا د ] ( اسم خاص ) . نام ناحيتى است بجنوب رود اترك واقع در يورت طايفهء يموت باسترآباد .
( از حاشيهء نسخهء خطى « ط » )
هامش
( 1 ) - اين نام را « ايوانكيف » نيز ضبط كردهاند . ( جغرافياى سياسى كيهان )
( 2 ) - ميرزا مهدى خان محل آنها را « قبچاق » و مينورسكى استپهاى شرقى استراباد - حدود مذكور در فوق - مىآورد . ( از تعليقه بر تذكرة الملوك ص 201 ) .