اسوههاى نبرد
نبردهاى صدر اسلام شاهد حضور پيكارگران سلحشور و سختكوشى بود كه در تاريخ جنگها كم نظيرند . در اين ميان ، برخى از آنها برجستگى ويژهاى دارند كه به عنوان نمونه به چند نفرشان اشاره مىكنيم .
1 - حضرت علىبن ابى طالب ( ع ) : امير مؤمنان و سرآمد مجاهدان ، على ( ع ) در بيشتر جنگهاى صدر اسلام شركت داشت . بويژه مشكل جنگهاى بزرگ با قدرت بازو ، فكر و درايت و قوّه ربانى آن بزرگوار حل مىشد . او عاشق دلباختهء پروردگار بود و در صحنهء پيكار در بهشت را هميشه بر روى خويش گشوده مىديد . حضرتش كه عزتمندى و سرافرازى اسلام را در جهاد جستجو مىكرد ، لحظهاى در اين راه نياسود و زره نبرد را از تن بيرون نكرد و بزرگترين گردنكشان عرب و يهود با شمشير او از پاى درآمدند ؛ و در اين راه چنان رشادتى از خود نشان داد كه مشركان به وى لقب « مرگ سرخ » دادند . « 1 »
روزى كه عمروبن عبدود بر اسبش نهيب زد و از خندق گذشت ، همهء نفسها در سينه حبس شد و كسى خود را هماورد او نمىديد . على ( ع ) پيش رفت و بر او چنان ضربتى زد كه ارزش آن از عبادت جن و انس فراتر رفت . همو بود كه عربده جوييهاى مرحب خيبرى را خفه ساخت و او بود كه در سختترين شرايط با كمال رشادت سورهء برائت را در مكه قرائت كرد و هزاران نمونهء ديگر كه در اينجا مجال بازگويى آنها نيست .
2 - حمزه سيدالشهدا : حضرت حمزه دلاورى بىباك و چونان شير شرزه بر دشمن حمله مىبرد . وحشى در جنگ احد مأمور شد كه از اين سه تن يكى را بكشد : رسول خدا ( ص ) ، على ( ع ) يا حمزه . او ديد كه رسول خدا به وسيلهء يارانش محافظت مىشود و على ( ع ) با هوشيارى مىجنگد ، اما حمزه وقتى دشمن را دنبال مىكند ، چنان خشمگين مىشود كه به هيچ چيز توجه ندارد . وحشى نيز وى را براى اجراى نيت پليد خود انتخاب كرد و او را به شهادت رسانيد .
3 - حنظله : وى جوانى تازه داماد بود . شبى كه عروس رابه خانه آورد ، فردايش كوس
هامش
( 1 ) - مناقب ، ابن شهر آشوب ، ج 2 ، ص 68 .