سيبويه سى و دو ساله بود كه در دوران هارون الرشيد بعراق رفت . و چهل و پنج ساله بود كه بشيراز بازگشت و به سال 277 ه . در شيراز درگذشت .
آرامگاه او هم اكنون در شيراز است و به سنگ سياه مشهور .
ابو سعيد بر كتاب سيبويه شرحى نوشته كه در شهرت بكتاب خود سيبويه رسيده است .
ابو سعيد در نحو و كلام و فقه و ادب بروزگار خود شهره بود .
بجز شرح كتاب سيبويه كتابهاى بسيارى از او بر جاى مانده كه از آن جمله است :
كتاب الغايت الوصل و القطع
كتاب اخبار النحويين ( البصريين )
كتاب الوقف و الابتداء
كتاب صنعتة الشعر و البلاغه
كتاب شرح مقصوره ابن دريد
و كتابهاى ديگر « 330 » .
ابو سعيد شاعرى توانا نيز بود . دو بيت زير از اوست :
اسكن الى مسكن تسربه * ذهب الزمان و انت منفرد
ترجو غدا و غدا كحاملته * فى الحى لا يدرون ما تلد « 331 » »
مفهوم شعر چنين است .
هامش
( 330 ) - الفهرست ص 15 .
( 331 ) - فارسنامه ناصرى كتاب دوم ص 224 .