اعظم بنى اسرائيل بود بخواند و او را خليفهء خود و امام « 1 » روزگار [ خود كرد ] ، و نسل او را خليفهء خود كرد بطنا بعد بطن تا انقضاى ايّام ، و ولايت و رياست و تبخير بخور و قربان كردن بر او مفوّض كرد ، و پوشيدن جامههاى مخصوصه و مسح دهن بيت المقدس ، و امامت به دو تفويض كرد به امر خداى تعالى .
چنانكه بيست و چهار درجه از موهبت حق تعالى هرون « 2 » را وظايف و كرامت شد به گواهى تمامت بنى اسرائيل و بعد از او به اولاد او كه قايم مقامى او را شايسته باشند ؛ چنانكه هيچكس با ايشان در اين مرتبه منازعت نكند و اگر كند هلاكش كنند ، و در اين روز همه رؤسا و مشاهير اسباط [ دوازدهگانه ] تقدّم نمودند و قربانها كردند ، و از تشريفاتى كه بدين روز اختصاصى دارد ، اوّل آن است كه روز يكشنبه است كه ابتداى خلقيّت عالم است و اوّل هفته و غرّه ماه [ و ] اوّل سال است ، و اوّل روزى است كه بنى اسرائيل به وجود اين مسكن خاصّ قدس مبارك حاضر شدند ، و اول اعتراف قوم است به تمكين ايشان در زمين ؛ و اوّل روزى است كه مردم حاضر شدند و نصب معابد و هيكل بيت المقدس در آن ترتيب كردند ، و اوّل روزى است كه مشاهدهء سكينهء الهى « 3 » كردند ، و اوّل روزى است كه قربان كردند جهت ولايت هرون امام و اولاد او ، و اوّل روزى است كه آتش قدس از آسمان فرود آمد و قربانها بخورد و همه مردم آن را بديدند و بدان عظيم شاد شدند چنانكه در هيچوقت ايشان را چنان فرح و بشاشت و خرّمى نبوده ، و در هيچ وقتى همه آرزوها چنان به حصول موصول نگشته .
و چون بنى اسرائيل را در اين روز فرحى عظيم بود و بدين تشريف كه حق تعالى ايشان را داد شاديهاى وافر نمودند و نفس هرون امام به كمالى كه تا غايت امنيّت او بود رسيد . دو پسر بزرگتر او كه مستعدّ خلافت شده بودند
هامش
( 1 ) .Imam( 2 ) .Harun( 3 ) .Sakinah al - Allahiyya