ص 64 :
س 4 و 5 : سل : به موسم خويش بازبرسيد صورت حال با سلطان نيارستند گفتن ، با اسقاط و افتادگى . س 6 و 7 : سل : به خدمت سلطان بازآمد . س 8 : سل :
قماج در وقت رفع . س 9 : سل : جماعت غزان يكبارگى . س 10 و 11 : سل : به بنده ارزانى فرمايد . س 11 : سل : بنده ايشان را ماليده و مقهور دارد . س 14 : سل : شحنهاى بر سر ايشان فرستاد . س 16 و 17 : تو : شحنه را به اهانت و استهزا شكسته و منهزم كردند ؛ سل : شحنه را به اهانت و استهزاء تمام براندند . س 17 و 18 : سل : قماج با پسرش ملك الشرق با سپاه تمام به تاختن غزان شدند . س 18 و 19 : سل : منهزم شدند و بعد از آن كشته شدند . س 20 و 21 : سل : امراء دولت بخروشيدند و بجوشيدند و گفتند . س 21 : سل : اين اقدام اغضاء روا نباشد . س 22 : سل : تعدّى و تجاسر ايشان زيادت شود كار ايشان را خورد نبايد داشت . س 23 : سل : انديشهناك شدند .
ص 65 :
س 3 : سل : تقدير قضا بود ، « چنين » ندارد . س 3 و 4 : سل : صد نفر غلام ختايى سياهموى سياهچشم . . . « يغمايى » ندارد . س 5 و 6 : سل : تا از سلطان از سر گناه ما در گذرد . س 6 : سل : بركشد قماجى باشد . س 8 : سل : در نفى و نهى آن مبالغه كردند .
س 11 : سل : اطفال خود را پيش كردند ؛ ا ، تو ، سل : [ زنان و ] ندارد ، از راحة الصدور راوندى گرفته شد . س 11 : سل : تظلّم و زارىكنان بازآمدند . س 12 : ا ، سل ، تو : [ و زنهار خواستند ] ندارد ، از راحة الصدور راوندى گرفته شد . س 12 و 13 : سل : و از هر خزانه با آن خدمتى كه اوّل قبول كرده بودند . . . نقرهء پاك دگر به اضافت آن بردند .
س 14 : سل : امّا دولت پير شده بود ، « سلطان » ندارد . س 16 : تو : بيت ؛ سل : نظم .
س 18 : سل : كه نماند اجلى قضا يابد . س 19 : سل : « و عمر عجمى » ندارد .
س 20 و 21 : سل : روى در عجز و ضعف دارند اين ساعت و در مثانى الحالى مضر باشد ، « و ناموس پادشاهى را » ندارد . س 21 و 22 : سل : بيشتر لشكر را با اين مويد به ظاهر و باطن .