سرانجام بسيارى از محدثان و مورخان اهل سنت از جمله ابن جوزى ، بلاذرى ، شيخ سليمان قندوزى حنفى ، خوارزمى و سيوطى نقل كردهاند كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله خطاب به على بن ابى طالب عليه السّلام فرمود :
« اين و شيعيانش ، رستگاران روز قيامت هستند » « 1 » .
حتى رواياتى از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله دربارهء برخى از شيعيان وارد شده و جالب اينكه از زبان مخالفان شيعه نقل گشته است ! مثل روايتى كه عايشه دربارهء حجر بن عدى نقل كرده است ؛ آن گاه كه معاويه بعد از قتل حجر و يارانش ، حج گزارد و به مدينه آمد ، عايشه به او گفت :
« معاويه ! هنگامىكه حجر و يارانش را مىكشتى ، شكيبائىات كجا رفته بود ؟ آگاه باش كه از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شنيدم كه فرمود : جماعتى ، در محلى به نام « مرج عذراء » كشته مىشوند كه اهل آسمانها به خاطر قتل آنان ، خشمگين مىگردند » « 2 » .
چون اين احاديث قابل انكار نيستند و محدثان بزرگ اهل سنت نقل كردهاند ، برخى از نويسندگان اهل سنت ، دست به تأويل نارواى آنها زدهاند . ابن ابى الحديد مىگويد :
« منظور از شيعه كه در روايات فراوانى وعدهء بهشت به آنان داده شده است ، كسانى هستند كه قائل به افضليت و برترى على عليه السّلام بر تمام خلق هستند . بدين لحاظ عالمان معتزلى ما در تصانيف و كتابهايشان نوشتهاند : در حقيقت ما شيعه هستيم و اين حرف اقرب به سلامت و اشبه به حق است » « 3 » .
ابن حجر هيثمى نيز در كتاب الصواعق المحرقة فى الرد على اهل البدع و الزندقة - كه كتابى در رد اعتقادها و مبانى شيعه است - هنگام نقل اين احاديث ، گفته است :
« منظور از شيعه در اين احاديث ، شيعيان موجود نيستند ، بلكه منظور خاندان و
هامش
( 1 ) . ابن الجوزى . تذكرة الخواص ، منشورات المطبعة الحيدرية ، نجف ، 1383 ، ص 54 و بلاذرى . انساب الاشراف ، تحقيق محمد باقر محمودى ، مؤسسة الاعلمى للمطبوعات ، بيروت ، ج 2 ، ص 182 و قندوزى حنفى ، شيخ سليمان . ينابيع المودة ، منشورات مؤسسة الاعلمى للمطبوعات ، بيروت ، ط اول ، 1418 ه ، ج 1 ، ص 301 و اخطب خوارزم . المناقب ، منشورات المطبعة الحيدرية ، نجف ، 1385 ه ، ص 206 و سيوطى ، جلال الدين . الدر المنثور فى التفسير بالمأثور ، مكتبة آية الله العظمى مرعشى نجفى ، قم ، 1404 ه ، ج 6 ، ص 379 .
( 2 ) . ابن واضح . تاريخ يعقوبى ، منشورات الشريف الرضى ، قم 1414 ه ج 2 ، ص 231 .
( 3 ) . ابن ابى الحديد . شرح نهج البلاغه ، دار احياء التراث العربى ، بيروت ، ج 20 ، ص 226 .