چكيدهء درس بيست و چهارم
اهميت تاليف در شرع مقدس اسلام بر كسى پوشيده نيست ؛ با فروفرستادن وحى لزوم نوشتن آن احساس شد و عدهاى كاتب وحى شناخته شدند .
امير المؤمنين عليه السّلام و تعدادى ديگر از اصحاب پيامبر صلّى اللّه عليه و إله مجموعههايى از احاديث پيامبر صلّى اللّه عليه و إله را گرد آورده بودند كه به آنها صحيفه مىگفتند .
ميان اهلسنت نخستين كتابهاى حديثى مربوط به نيمه دوم قرن دوم مىباشد ؛ زيرا خليفه دوم ، عمر از نوشتن احاديث جلوگيرى كرده بود . ولى در ميان شيعه اين جلوگيرى حاكم نبود و نخستين مولفان ، صحابيانى چون :
سلمان فارسى ، ابو ذر غفارى و ابو رافع قبطى بودند .
شيعيان تا زمان امام حسن عسكرى عليه السّلام شش هزار و ششصد كتاب را نوشته بودند .
آثار حديثى شيعيان را در دوران حضور ائمهء اطهار عليهم السّلام ، در چهار طبقه كه شامل چهار مرحله است ، بررسى مىكنيم .
طبقهء نخست : اصحاب امير المومنين ، امام حسن و امام حسين عليهم السّلام .
طبقهء دوم : اصحاب امام سجاد و امام باقر عليهم السّلام .
طبقه سوم : اصحاب امام صادق عليه السّلام .
طبقه چهارم : اصحاب امام كاظم ، امام رضا ، امام جواد ، امام هادى و امام حسن عسكرى عليهم السّلام .