693 / 6 اعيان ولايتداران 872 / 7 دليران شيران 688 / 25 غلامان سلطانى بگريختگان 951 / 7 اميران ولايتگيران 694 / 15 سوارى هزار تركمانان 947 / 21
4 - گاه صفت براى تأكيد بر موصوف مقدم آورده مىشود
نادرنامه 681 / 1 بزرگ غلط 169 / 12 پيچيده كار 244 / 16 هول روزى 664 / 11 زيادت اشتر 921 / 3 گزيدهتر پيلان 934 / 10
گاه صفت به صورت جمع مقدم مىآيد :
ناجوانمردان ياران 874 / 18 بىحميتان لشكريان 898 / 12 مفسدان ساربانان 663 / 22
گاه در اين حال صفت جمع بموصوف با كسره مىپيوندد :
بزرگان اميران 20 / 11 مبارزان غلامان 682 / 17 مبارزان خصمان 955 / 6
5 - در برخى موارد براى رفع ابهام يا تحت تأثير زبان عربى صفت مؤنث آورده مىشود
زن مطربه 870 / 8 سوگندان مغلظه 457 / 7 عرب مستأمنه 676 / 2 زنى عاقله 479 / 1
6 - بر آخر برخى صفتها « شده » و « مانده » و « آمده » براى تأكيد و مبالغه افزوده مىشود
فريفتهشدگان 241 / 12 موقوفشده 192 / 14 مدروسشده 514 / 10 عاجز مانده 961 / 15 عزيز آمده 414 / 3 زدهشده 911 / 14
7 - گاه براى تأكيد صفت مكرر آورده مىشود
سپيدى سپيد 204 / 14
8 - گاه صفت از موصوف جدا مىآيد
همه آراسته 30 / 20 حلقه برافكنده 482 / 8 پوشيده 995 / 12 از حد و اندازه گذشته 755 / 5 از هر جائى فراز آمده 34 / 17 دانستنى 437 / 13
9 - گاه صفت به صورت مسند در جمله آورده مىشود
مردتر 492 / 24 بيگانه 178 / 16 كار ناكرده 1109 / 13
10 - صفت سنجشى ( تفضيلى ) بجاى عالى
خسيستر 26 / 21 فاضلتر 150 / 2
11 - گاه كسرهء ميان موصوف و صفت به صورت « ى » نوشته مىشد
مردى پير 214 / 19
تاريخ بيهقى ( فارسي ) — صفحة 1208
مساهمون: محمد بن حسين البيهقي
ص١٢٠٨