امام حسين عليه السّلام شش سال و چند ماه با جد بزرگوارش زندگى كرد .
مدت عمر آن حضرت پنجاه سال تمام بود . گفته شده : پنجاه و هفت سال و پنج ماه عمر كرد . قول ديگر آن است كه مدت عمر آن بزرگوار پنجاه و شش سال و پنج ماه بود . بنا بقول ديگرى پنجاه و هشت سال زندگى كرد . مدت خلافت آن حضرت پنج سال و چند ماه در اواخر سلطنت معاويه و اوايل سلطنت يزيد بود .
قاتل امام حسين ، عمر بن سعد بن ابى وقاص و خولى ( بفتح خاء ) ابن يزيد اصبحى بودند . سر مبارك آن بزرگوار را سنان بن انس نخعى و شمر بن ذى الجوشن از بدن مقدسش جدا كردند . اسحاق بن حيوهء ( بفتح حاء و سكون و فتح واو ) حضرمى آنچه را كه همراه امام حسين عليه السّلام بود به يغما برد و عبيد اللَّه بن زياد سر مبارك آن حضرت را با اشياء غارت شده براى يزيد بن معاويه فرستاد .
امام حسين عليه السّلام قبل از ظهر روز عاشورا كه روز شنبه و دهم ماه محرم بود شهيد شد .
و گفته شده : شهادت آن بزرگوار در روز جمعه بعد از ظهر و بقولى روز دوشنبه واقع شد . محل شهادت آن حضرت در عراق در كربلا كه بين نينوا ( بكسر نون ) و غاضريه و از قريههاى نهرين محسوب مىشود واقع گرديد . اين عمل جانگداز در سنهء ( 60 ) و بقولى ( 61 ) هجرى انجام شد و جسد مقدسش در كربلا در غرب فرات دفن شد .
شيخ مفيد فرموده : ياران امام حسين در اطراف خود آن بزرگوار دفن شدهاند و ما اطلاعى از قبور آنان نداريم جز اينكه ميدانيم حائر بر قبور ايشان احاطه دارد .
سيد مرتضى در بعضى از مسائل خود فرموده : سر مقدس امام حسين از شام بكربلا برگشت و به بدن مباركش ملحق شد .
طوسى فرمود : زيارت اربعين از همان است .
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — صفحة 212
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢١٢