پست فطرت در حق حسب و نسب او تقصير كند پدران و اجداد او جبران آن را خواهند كرد . 6 - نسبت بغلامان زر خريد بخشنده و نسبت به مهمانان مهماننواز و در موقع خوف و ترس نظير شيرى ژيان بود .
7 - هر گاه شخصى كه جديدا بمقام و بزرگى رسيده ادعاى بزرگى كند اين خاندان از قديم الايام وارث مجد و بزرگوارى بوده هستند .
8 - هر گاه بزرگ مردى از اين خاندان بميرد جوانمردى ديگرى كه بزرگوار است جانشين او مىشود تا بعد از او بناى بزرگمردى را محكم و مرتفع نمايد ! 3 - نيز در كتاب سابق الذكر مينويسد : زيد بن حسن از دنيا رفت و ادعاى امامت نكرد . احدى از شيعه و غير شيعه هم براى زيد ادعاى امامت ننمود ! زيرا رجال شيعه دو طائفهاند : يكى امامى و ديگرى زيدى شيعهء دوازده امامى مقام امامت را بوسيلهء اخبار و روايت ثابت مىكند و اخبار بالاتفاق در بارهء امامت فرزندان امام حسن اصلا وجود ندارد و احدى از آنان مدعى مقام امامت نشد تا شك و ترديدى رخ دهد ، گروه زيديه مقام امامت را بعد از امام حسن و امام حسين عليهما السّلام از طريق جهاد ثابت ميكنند و زيد بن حسن با بنى اميه صلح و سازش داشت و از طرف آنان عهده دار امورى ميشد ، نظريهء زيد اين بود كه بايد با دشمنان تقيه نمود و با ايشان الفت و مدارا كرد . اين رفتارها بنا به عقيدهء زيديه چنان كه قبلا گفتيم با ادعاى امامت منافات دارد .
اما گروه حشويه معتقد به امامت بنى اميه مىباشند و مقام امامت را اصلا براى فرزندان پيغمبر اعظم اسلام صلّى اللَّه عليه و آله صلاح نميدانند ، گروه معتزله مقام امامت را براى كسى قائل هستند كه بر عقيدهء اعتزال باشد ، يا آن كسى كه مقام امامت بوسيلهء مشورت و انتخاب نصيب او شود . ولى زيد بن حسن چنان كه قبلا شرح داديم خارج از اين احوال بود . گروه خوارج كسى را كه دوستدار على بن ابى طالب باشد امام نميدانند ، در صورتى كه زيد بدون اختلاف دوستدار پدر و جدش بود .
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — صفحة 177
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٧٧