طالبى مشهورند ، نه هاشمى . « 1 »
احمد پس از عمرو بن قرظهء انصارى « 2 » و بنابه گزارشى پس از موسى بن عقيل « 3 » بهدشمن حمله برد و اين رجز را خواند :
الْيَوْمُ أَبْلُو حَسَبى وَدِينى * بِصارمٍ تَحْمِلُه يَمينى
احْمى به يومَ الوَغى عَنْ دينى « 4 »
امروز [ روز جنگ ] ، شمشير در دست ، نژاد و كيشم را مىسنجم ؛ و با آن ، از دينم حمايت مىكنم .
وى در اين نبرد دليرانه ، هشتاد تن از دشمن را به خاك افكند و سرانجام به فيض شهادت نايل گشت . « 5 »
احمد بن مسلم بن عقيل
مورّخان و علماى رجال براى حضرت مسلم عليه السلام فرزندى به نام احمد ذكر نكردهاند ؛ تنها در ميان متأخران ، فاضل دربندى او را در شمار شهيدان كربلا آورده است . به گفتهء وى ، احمد نيز همانند ديگر ياران از امام حسين عليه السلام اجازه خواست و پس از اسحاق بن مالك اشتر به ميدان رفت و با خواندن رجز زير دليرانه به نبرد پرداخت و سرانجام با تير دشمن به شهادت رسيد : « 6 »
أَطْلُبُ ثارَ مُسْلِمٍ مِنْ جَمْعِكُمْ * يا شرَّ قومٍ ظالمينَ فَسَقَهْ
اضْرِبُكُمْ بِصارِم ذِى رونقٍ * ضَرْبَ غلامٍ صادقٍ مِنْ صَدَقَهُ
[ لا ] أَنْثَنِى عَمَّنْ لَقانِى ناكصاً * وَلَمْ اكُنْ مِمَّنْ يُحِبُّ السَفَقَةْ
كَمْ جاهِدٍ لَمّا الْتَقَانى فِى الوَغا * صَيَّرْتُهُ كَالْلِبْنَةِ المُفَلَّقَةْ « 7 »
هامش
( 1 ) اعيال الشيعه ، ج 3 ، ص 219 .
( 2 ) مناقب ، ج 4 ، ص 114 .
( 3 ) . تذكرة الشهدا ، ص 138 .
( 4 ) . مناقب ، ج 4 ، ص 114 . نيز ر . ك : تذكرة الشهدا ، ص 138 ، با اندكى تفاوت .
( 5 ) . تذكرة الشهدا ، ص 138 .
( 6 ) . اسرار الشهادات ، ص 282 ( منشورات اعلمى ) ؛ جواهر الايقان ، ص 87 .
( 7 ) . اسرار الشهادات ، همانجا .