عون بن مسلم بن عقيل
عون فرزند مسلم در منابع كهن نام و نشانى ندارد ؛ ولى فاضل دربندى وى را از شهدا دانسته بر اين باور است كه پس از برادرش احمد ، در حالى كه نداى « يا لثارات مسلم » « 1 » سر داده بود وارد ميدان نبرد گشت و پس از جنگى طاقتفرسا و كشتن دويست تن ، براى رفع خستگى و تجديد قوا از ميدان بازگشت . در آن هنگام با تير عمر بن صبيح به درجهء رفيع شهادت نائل آمد . « 2 »
غره
قره
غلام ترك
اسلم بن عمرو
غمر بن كناد
عمير بن كناد
غيلان بن عبدالرحمن
غيلان فرزند عبدالرحمن در منابع كهن و كتابهاى رجال نام و نشانى ندارد ، تنها در زيارت رجبيّه از وى چنين ياد شده است :
« السلام على غيلان بن عبدالرحمن » « 3 »
فروزان
فيروزان
هامش
( 1 ) . جملهء فوق جنبهء شعارى دارد و به معناى گرفتن انتقام و خوانخواهى مىباشد .
( 2 ) . اسرار الشهادة ، ج 2 ، ص 285 ؛ جواهرالايقان ، ص 87 .
( 3 ) . اقبال ، ج 3 ، ص 345 ؛ بحارالانوار ، ج 101 ، ص 340 ، چاپ ايران ؛ فرسان الهيجاء ، ج 2 ، ص 22 ؛ وسيلة الدارين ، ص 180 ؛ انصارالحسين ، ص 157 و 164 و 120 ، الدارالاسلامية .