وفرمانبرى خداوندند ، صفاتى به گونهاى فراوان يافت مىشوند :
عدالت ، با همه شرايط فراگيرندهاش كه به معنى خوددارى از بجا آوردن هر گناه كوچك و بزرگ است .
علم و آگاهى به همه نيازمندىهاى امت در همه زمينهها و شناخت آيات و احكام نازله و شجاعت و دليرى و خويشاوندى با پيغمبر وعصمت كه متكلمان آن را به لطفى خدايى تعريف كردهاند كه به كاملترينِ بندگان ارزانى مىشود و انسان را از بجا آوردن كارهاى زشت باز مىدارد . . .
استاد توفيق ابوعلم پس از آنكه مزايا و صفات خدايى اين خاندان را بر مىشمرد ، سخن را به اينجا مىرساند كه اين ويژگىها ، جز در پيشوايان عترت كه دژهاى استوار و نگهبانان نيرومند اسلام و رهبران راه رضا و طاعت خداوندند ، فراهم نمىگردد . « 1 »
رنجآوران اهل بيت
راستى كه امامان اهل بيت از حكام زمان رنجها ديدند و به انواع مصيبتها و زحمتهايى كه اين زمامداران بر آنان وارد مىآوردند ، پيوسته در عذاب بودند تا اينكه يا كشته شدند يا زندانى و مجبور به ماندن در كنار حكامى گرديدند كه اجازه دم زدن به آنها و پيروانشان نمىدادند .
اين بزرگواران از گروه ديگرى نيز زحمت ديدند و آنها كسانى بودند كه خود را در رده دوستان و شيعيان ايشان جا زده و با وارد كردن بدعتها و افسانهها در آثارشان ، كار اين بزرگواران را خراب و تعاليم اسلام را تباه كردند . از دوستان نادانى كه كردار و گفتارهايى را به آنها نسبت مىدادند كه نكرده و نگفته بودند ، نيز رنجها بردند . « 2 »
هامش
( 1 ) - صفحات 59 و 60 كتاب .
( 2 ) - ص 17 كتاب .