در كتاب « المدينة بين الماضى و الحاضر » « 1 » چاپ شده است .
اين مكان متبرك تا سالهاى اخير همچنان برقرار بوده است . شنقيطى نوشته است كه در سال 1405 ق . به آنجا رفته و آن را زيارت كرده است .
گويا در اطراف بناى مشربه و در قبرستان ، سه صورت قبر بوده است كه يكى را متعلق به نجمه مادر امام رضا عليه السلام و ديگرى را متعلق به حميده بربريه مادر حضرت موسى ابن جعفر عليه السلام دانستهاند .
گفتنى است كه در منابع شيعه ، زيارت مشربهء امابراهيم و نماز خواندن در آنجا مورد تأكيد قرار گرفته است . « 2 » به همين دليل ، اين مسجد ، همواره مورد توجه شيعيان قرار داشته است .
مسجد فضيخ ( رد شمس / مسجد بنونضير )
مسجدى كه در نزديكى مشربه امابراهيم در شارع عوالى يا على بن ابىطالب وجود دارد ، به خطا مسجد فضيخ ناميده شده است . اين مسجد ، در اصل ، مسجد بنوقريظه است كه پس از اين در بارهء آن سخن خواهيم گفت .
مسجد فضيخ يا ردّ شمس ، بنا به نوشته مورخان و سفرنامه نويسان كهن ، در فاصلهء يك كيلومترى تا هفتصد مترى جنوبِ شرق مسجد قبا ، در كنار وادى قرار داشته است .
اين منطقه كه بخشى از محلهء قربان است ، پيش از آن كه به تصرّف مسلمانان درآيد ، در اختيار طايفهء بنى النضير بود . بنا به آنچه در كتب سيره آمده است ، در جريان غزوهء بنىنضير ، كه پساز جنگ بدر رخ داد ، رسولخدا صلى الله عليه و آله براىمحاصرهء دشمندر آنجا مستقر گرديد و در محلى كه بعدها مسجد فضيخ بنا شد ، خيمهاى براى آن حضرت برپا شد .
طبق روايتى از امام صادق عليه السلام نامگذارى اين مسجد بدان جهت بوده كه در آنجا درخت
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 4 ، ص 426
( 2 ) - بحار الأنوار ، ج 97 ، ص 235