2 - استوانهء توبه
ستون توبه يادآور خاطرهاى است دربارهء يكى از اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله به نام بشير بن عبدالمنذر انصارى مشهور به ابولبابه . زمانى كه در سال پنجم هجرت ، احزاب مشرك به مدينه يورش آوردند و در شمال مدينه با خندق روبرو شدند ، به فكر اتحاد با يهوديان بنىقريظه افتادند كه در قسمت جنوبى مدينه ساكن بودند و مىتوانستند با گشودن دروازههايشان ، احزاب را به مدينه راه دهند . يهود بنىقريظه با رسول خدا صلى الله عليه و آله پيمان داشتند و به رغم اين پيمان ، با مشركان همراهى كردند . پس از خاتمهء حملهء احزاب ، رسول خدا صلى الله عليه و آله به سراغ بنىقريظه رفت و آنان را در حصار گرفت .
ابولبابه از طرف رسول خدا صلى الله عليه و آله نزد بنىقريظه رفت تا با آنان سخن بگويد . وى از روى بىتوجهى به اشاره ، به آنان گفت : چون نقض عهد كردهاند ، مرگ در انتظار آنهاست . اين سخن مىتوانست بنىقريظه را به دفاعى سخت در برابر مسلمانان وادار كند . ابولبابه كه خود متوجه خطاى خويش شده بود ، از قلعهء بنىقريظه خارج شد و مستقيم به سوى مسجد رفت و خود را به يكى از ستون ها بست و شروع به گريه و زارى كرد و نماز خواند . در كتابهاى سيره آمده است كه آيهء 27 سورهء انفال كه خداوند به مسلمانان دستور مىدهد كه خيانت به خدا و رسول نكنند ، در بارهء ابولبابه است . گرچه در اين باره ترديد جدى وجود دارد ؛ زيرا سورهء انفال مربوط به سال دوم هجرى و جنگ بدر است . به هر روى ، خبر رسيد كه خداوند توبهء ابولبابه را پذيرفته است . اين ستون به خاطر همين نقل ، به نام « ستون توبه » معروف است .
3 - استوانهء وفود
يكى از كارهاى جارى رسول خدا صلى الله عليه و آله ، ملاقات با سران قبايل براى آشنا ساختن آنان با اسلام و يا مذاكرات سياسى بود . آن حضرت محلى را در مسجد به اين امر اختصاص داده بود وهميشه در همان مكان ، هيأتها را بهحضور مىپذيرفت .
محلاينملاقاتها در كنار ستونى از ستونهاى مسجد بود كه بعدها به نام
آثار اسلامى مكه و مدينه ( فارسي ) — صفحة 225
مساهمون: الشيخ رسول جعفريان
ص٢٢٥