امرءا عمّه عينه في القوم فليس بذليل . قال : فذهب أمير المؤمنين عليه السّلام فوجد الباب مغلقا فاستفتح فلم يفتح له فتحامل على الباب و كسره و دخل . فلمّا رآه أبو لهب قال له : مالك يا ابن أخي ؟ فقال له : إنّ أبي يقول لك : إنّ امرءا عمّه عينه في القوم ليس بذليل فقال له : صدق أبوك . فما ذاك يا ابن أخي ؟ فقال له : يقتل ابن أخيك و أنت تأكل و تشرب ؟ فوثب و أخذ سيفه فتعلّقت به امّ جميل فرفع يده و لطم وجهها لطمة ففقأ عينها ، فماتت و هي عوراء . و خرج أبو لهب و معه السيف . فلمّا رأته قريش عرفت الغضب في وجهه . فقالت : مالك يا أبا لهب ؟ فقال : اتابعكم على ابن أخي ثمّ تريدون قتله ؟ و اللّات و العزّى لقد هممت أن اسلم ، ثمّ تنظرون ما أصنع ؟ فاعتذروا إليه و رجع .
* * * ( 4402 ) 442 - عنه ، عن أحمد ، عن ابن محبوب ، عن ابن رئاب ، عن الحلبيّ ، قال : سمعت أبا عبد اللّه يقول : لا تنفع الحمية لمريض بعد سبعة أيام .
شرح
نمىشود . » على رفت و در را شكست و داخل شد ، ابو لهب سراسيمه پرسيد :
چه شده ؟ گفت : پدرم مىگويد « كسى كه عمويش مراقب دشمنان باشد نبايد خوار شود . » ابو لهب گفت : پدرت درست گفته ، اما منظورش چيست ؟ گفت :
برادرزادهات محمد را مىكشند و تو در بزم كباب و شراب نشستهاى ؟ ابو لهب برجست و شمشير خود را برداشت ، همسرش به او درآويخت ، ابو لهب مشتى به صورتش كوبيد كه يك چشمش از حدقه بيرون پريد ، بعد از خانه بيرون آمد ؛ قريش كه او را خشمناك ديدند پرسيدند : چه شده ؟ گفت : من عليه برادرزادهام با شما همدست مىشوم و شما حالا مىخواهيد او را بكشيد ؟
به لات و عزى سوگند كه تصميم گرفتم اسلام بياورم ، اگر اسلام بياورم خواهيد ديد كه چه خواهم كرد . قريش معذرت خواستند و ابو لهب بازگشت .