افعل ذلك في كلّ سنة حتّى تفي للّه بجميع ما نذرت فيه . و يبقى لك منزلك و مالك . إن شاء اللّه . قال : فقال الرّجل فرّجت عنّي يا ابن رسول اللّه جعلني اللّه فداك .
( 4347 ) 24 - عليّ ، عن أبيه ، عن ابن محبوب ، عن عليّ بن رئاب ، عن زرارة قال : إنّ أمّي كانت جعلت عليها نذرا نذرت للّه عزّ و جلّ في بعض ولدها في شيء كانت تخافه عليه أن تصوم ذلك اليوم الّذي تقدم فيه عليها ما بقيت .
فخرجت معنا إلى مكّة . فأشكل علينا صيامها في السفر . فلم نذر تصوم أو تفطر . فسألت أبا جعفر عليه السّلام عن ذلك فقال : لا تصوم في السفر . إنّ اللّه عزّ و جلّ قد وضع عنها حقّه في السفر و تصوم هي ما جعلت على نفسها ؟ فقلت له : فماذا عليها إذا قدمت إن تركت ذلك ؟ قال : لا . إنّي أخاف أن ترى في ولدها الّذي نذرت فيه بعض ما تكره .
شرح
نپاشد ، ان شاء الله . آن مرد گفت : مرا از تنگنا در آوردى و غمهايم را زدودى ، خداوند مرا فدايت گرداند اى پسر رسول خدا .
* ( 4347 ) * 24 - مادرم نذر كرده بود كه اگر خداوند - عز و جل - فرزند او را از خطر برهاند و از سفر بسلامت باز گرداند ، هر ساله روز ورود او را روزه بگيرد . يك سال مادرم در سفر مكه با ما عازم حج بود ، تكليف نذر او بر ما غامض ماند كه آيا بايد روزه بگيرد يا افطار كند . بعدا از ابو جعفر باقر ( ع ) پرسيدم و نذر مادرم را براى آن سرور بازگو نمودم . ابو جعفر گفت : در حال سفر نبايد روزه بگيرد ؛ در صورتى كه خداوند - عز و جل - حق خودش را در حال سفر از عهدهء همگان برمىدارد ، مادرت مىخواهد حقى را كه خودش تعهد كرده است در حال سفر ادا نمايد ؟ من گفتم : اگر بعد از مراجعت از سفر باز هم روزهء نذر خود را ترك كند ، اشكالى دارد ؟ ابو جعفر گفت : حق ندارد نذر خود را ترك كند ، مىترسم در زندگى همان فرزندى كه برايش نذر كرده حادثهء ناگوارى رخ دهد .