الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 428
باب الغناء ( 3667 ) 4 - عليّ بن إبراهيم عن أبيه ، عن ابن أبي عمير ، عن عليّ بن إسماعيل ، عن ابن مسكان ، عن محمّد بن مسلم ، عن أبي جعفر عليه السّلام قال : سمعته يقول : الغناء ممّا وعد اللّه عزّ و جلّ عليه النار . و تلا هذه الآية : « وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ يَتَّخِذَها هُزُواً أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ » [ لقمان : 6 ] . مىشود ، گرچه انقلاب مزبور ، اثر چاشنى باشد . كمى و زيادى چاشنى تأثيرى در مسئله ندارد . سرود ، آواز ، غنا * ( 3667 ) * 4 - شنيدم ابو جعفر باقر ( ع ) مىگفت : آواز خواندن از گناهان كبيره است كه خداوند عز و جل خواننده و شنوندهء آن را وعدهء دوزخ داده است . ابو جعفر اين آيه را تلاوت كرد : « برخى از مردمان ، خريدار سخن مفرح است تا سايرين را سرگرم كند و ندانسته از راه خدا سرگشته سازد ، و سخن خدا را به بازى بگيرد . براى آنان عذاب خواركننده مهيا است » . شرح : سخنان مفرّح يا در لباس قصه و داستانهاى سرگرمكننده عرضه مىشود ، و يا در لباس شعر و غزل كه اغلب با آهنگهاى فطرى و طبيعى و يا ترانههاى كلاسيك و فنى همراه است . در اين آيه ، براى القاء و استماع سخنان مفرح و سرگرمكننده ، چه در لباس شعر و هنر باشد و يا در لباس نثر و فيلم باشد ، عذاب خواركننده حوالت نشده است ، تا فى حد نفسه از گناهان كبيره محسوب شود ، بلكه اگر به قصد اضلال باشد تا در اثر سرگرمى و غفلت ، مردم را از تلاوت آيات قرآن و استماع موعظهء ناصحان باز دارد ، و احيانا مردم را با تأثير ادب و هنر به راه فساد بكشاند ، عذاب خواركننده براى همهء آنان : از ضال و مضل ، خواننده و شنونده و بيننده مهيا خواهد