( 2153 ) 9 - عدّة من أصحابنا ، عن أحمد بن محمّد ، عن الحسن بن محبوب ، عن مالك بن عطيّة ، عن سعيد الأعرج قال : سألت أبا عبد اللّه عليه السّلام عن رجل ترك شيئا من الرّمل في سعيه بين الصفا والمروة ، قال : لا شيء عليه .
شرح
كعبه را به اين صورت مىبينيم : در دامن كوه أبو قبيس ، كوه سنگى كمارتفاعى ديده مىشود كه آن را كوه صفا مىنامند . ودر سمت شمال آن به فاصلهء 390 متر ، كوه سنگى ديگرى ديده مىشود كه آن را كوه مروه مىنامند .
فاصلهء اين دو كوه سنگى به صورت يك بيضى كشيده ، محل سعى است وكسى كه از صفا بهسوى مروه حركت كند ، به فاصلهء كمي به درهء وسيعى مىرسد كه مسير طواف را قطع مىكند . اين دره از جانب شمال غربى سرازير مىشود واز دامنهء كوه صفا بهسوى شرق مىپيچد . بستر اين دره از شنهاى نرمى انباشته شده كه سيلهاى عظيم مكة بر جاى نهاده است . نام اين شنزار ، ابطح است . همين شنزار ، موقعى كه از درهء حجون مىگذرد ، بهنام وادى محصّب خوانده مىشود . سنت سعى ، بر اين است كه در هنگام عبور از اين شنزار ، بهصورت هروله بگذرند . در أواخر عهد امام صادق ( ع ) عرض اين شنزار ، با منارههاى سنگى مشخص بود تا حاجيان تكليف خود را بشناسند ، وقبل از آنكه منارهها ساخته شود ، عرض اين شنزار ، با خانهء سمت راست وكوچهء أول دست راست ، مشخص مىگشت ، چنانكه در حديث قبلي منعكس شده بود . بعدها جغرافياى مسجد وقيافهء اين شنزار بكلى عوض شد وراه سيل را نيز ، منحرف كردند . واينك كه بين صفا ومروه را با سنگهاى زيبا مفروش نمودهاند ، مسير هروله با سنگهاى ألوان نمودار است .
* ( 2153 ) * 9 - از أبو عبد اللّه صادق ( ع ) پرسيدم : اگر كسى در سعى صفا ومروه ، قسمتى از هروله را ترك كرده باشد ، تكليف أو چيست ؟
أبو عبد اللّه گفت : تكليفي بر عهدهء أو نيست .