Skip to main content

الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — Page 430

Contributors:

P.430
يعقوب بن شعيب ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال : سألته عن الرّجل يكون له الأرض من أرض الخراج فيدفعها إلى الرّجل على أن يعمرها ويصلحها ويؤدّي خراجها . وما كان من فضل فهو بينهما . قال : لا بأس . قال : وسألته عن الرّجل يعطي الرّجل أرضه وفيها رمّان أو نخل أو فاكهة . فيقول : اسق هذا من الماء واعمره ولك نصف ما أخرج . قال : لا بأس . قال : وسألته عن الرجل يعطي الرّجل الأرض فيقول : اعمرها وهي لك ثلاث سنين أو خمس سنين أو ما شاء اللّه . قال : لا بأس . قال : وسألته عن المزارعة . فقال : النفقة منك والأرض لصاحبها ، فما أخرج اللّه منها من شيء قسّم على الشطر . وكذلك أعطى رسول اللّه صلّى اللّه عليه واله أهل خيبر حين أتوه . فأعطاهم إيّاها على أن يعمروها ولهم النصف ممّا
Commentary
دولتي در اختيار داشته باشد مىتواند زمين خود را در اختيار زارع قرار دهد كه آن را آباد كند وبه اصلاح آن بكوشد وخراج آن را بپردازد وآنچه باقي مىماند ميان خود تقسيم كنند ؟ أبو عبد اللّه گفت : مانعى ندارد . من گفتم : اگر كسى باغستانى از أنار وخرما وميوه‌جات داشته باشد وآن را در اختيار باغبان بگذارد وبگويد : اين باغ را آبيارى كن ودر اصلاح ومرمت آن بكوش ، نصف حاصل آن مال تو باشد . اين معاهده چه صورت دارد ؟ أبو عبد اللّه گفت : مانعى ندارد . من گفتم : اگر كسى زمين باير داشته باشد وبه دهقان بگويد : اين زمين را آباد كن وتا سه سال يا پنج سال ، ويا كمتر وبيشتر ، عايدى آن مال تو باشد . اين معامله چه صورت دارد ؟ أبو عبد اللّه ( ع ) گفت : مانعى ندارد . من پرسيدم : شرائط مزارعه چيست ؟ أبو عبد اللّه گفت : اگر هزينهء آباد كردن زمين بر عهدهء تو باشد ، وزمين مزروعى از آن مالك باشد ، وحاصلّى كه خداوند ، از بركات زمين بروياند به‌طور مساوى تقسيم شود ، نام آن ، مزارعه خواهد بود . به همين صورت بود كه رسول خدا زمين خيبر را در اختيار مردم آن قرار داد : مقرر كرد