خاطى بيشتر مىدانيد ؟ ابو الحسن گفت : به خاطر اينكه در صورت عمد و قصد ، جان خود را آلودهء گناه و پليدى كرده و با دين خود بازى كرده است .
شرح : قرآن مجيد در آيه 98 سورهء مائده به صراحت مىگويد : « هر كس در حال احرام باشد و از روى عمد و قصد ، دام وحشى را بكشد ، بايد همانند آن دام وحشى را جانفدا كند » . اين آيه ، فقط براى دام وحشى جانفدا مقرّر مىكند ، آن هم در صورتى كه از روى علم و عمد ، كارد را بردارند و دام وحشى را بكشند . با مطالعهء اين آيه ، بحث و كنكاشى در ميان فقها برخاسته است كه چرا در سنّت رسول خدا ( ص ) و به فتواى خاندان رسول ، حالت علم و جهل و حالت خطا و عمد را يكسان شمردهاند ، در حالى كه قرآن با صراحت و وضوح كامل صورت عمد را شرط جانفدا مىداند ؟ اين بحث و كنكاش و اين خلاف و اختلاف با توجه و مطالعهء آيهء صدم همين سوره حل مىشود . زيرا آيهء صدم مىگويد : « شكار دريا و خوردن شكار دريا بر شما حلال و روا است ، تا موجب كامرانى شما باشد و مايهء زاد و توشهء مسافران . اما شكار صحرا بر شما غدقن مىشود ، مادامى كه در لباس احرام باشيد ، از خدا بپرهيزيد و راه تقوى پيشه كنيد » . در اين آيه شكار صحرائى غدقن شده است ، و هر جا غدقن باشد ، عمل به احتياط ضرورت پيدا مىكند و مكلّف بايد تقوى پيشه كند و مراقب خود باشد كه مبادا حريم غدقن شكسته شود . از اين رو ، كسى كه در حال احرام باشد ، نبايد تيرى به سوى سياهى و شبح پرتاب كند ، مبادا شكار ممنوعه باشد . نبايد در تاريكى مسامحه كند و آهو را به جاى بز اهلى ذبح كند . موقعى كه پياده و يا سواره حركت مىكند ، مراقب زير پاى خود باشد كه تخم كبوتر ، جوجهء كبوتر ، تولهء چرندگان ، وو . . . را پامال نكند .
اگر بر خلاف تقوى عمل كند ، و بىاعتنا بگذرد و اتفاقا حريم غدقن را بشكند ،
الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 399
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٩٩