* ( 1775 ) * 3 - ابو عبد اللَّه صادق ( ع ) گفت : ( مانند حديث قبلى است ) شرح : بزرگان قريش به خاطر اينكه ماه ذيحجه هماره در اوائل فصل پائيز ثابت بماند ، مانند يهوديان ، سالها را كبيسه مىكردند : به اين معنى كه هر سه سال يك نوبت ، سال قمرى سيزده ماه به حساب مىآمد و در نتيجه ماه ذيحجه هر سه سال يك بار ، از محل واقعى خود عقبنشينى مىكرد .
رسول خدا ، در سالهاى قبل از هجرت ، در ماه ذى حجهء واقعى مراسم حج را پنهانى و به تنهائى به جا مىآورد ، و بعد از هجرت و حتّى بعد از فتح مكه حج خانهء خدا را دو سال به تأخير انداخت و در سال دهم هجرت عازم حج شد كه ماه ذى حجهء قريش با ماه ذى حجهء واقعى برابر شده بود ، و در آن سال ، ضمن خطبهاى كه در عرفات خواند ، قانون كبيسه را لغو كرد ، و از آن روز ، ماه ذيحجه در فصلهاى مختلف سال شمسى مىچرخد .
* ( 1776 ) * 5 - ابو الحسن الرضا ( ع ) گفت : موقعى كه رسول خدا از منى به سوى عرفات حركت كرد ، از دامنهء كوه ضبّ ( سوسمار ) به عرفات رفت و در مراجعت از درهء تنگ مأزمين : ( دو كوه افراشته ) وارد منى گرديد .
رسول خدا به هر راهى كه مىرفت ، در مراجعت ، مسير خود را عوض مىكرد .
الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 244
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٤٤