نمازگزاران كه در اموال آنان حقى معين براى دريوزگان و محرومان است » .
چه حقى است ؟ پدرم على بن الحسين به او گفت : اين حقّ معلوم ، يك حقّ استحبابى است كه انسان شخصا از مال خود جدا مىكند . اين حق ، مربوط به زكات فريضه و صدقهء فريضه نيست كه ميزان آن با كتاب و سنّت تعيين شود .
آن مرد گفت : پس اين چه گونه حقى است كه از زكات و صدقات محسوب نمىشود ؟ پدرم على بن الحسين گفت : اين يك اقدام افتخارى است كه انسان به مقياس دولت و ثروت خود ، كم يا زياد ، متعهد مىشود . آن مرد پرسيد : مصرف اين حق ، در چه راهى است ؟ پدرم على بن الحسين گفت :
صلهء رحم ، پذيرائى از مهمان ناخوانده ، برداشتن بار تاوان و غرامت از دوش مردم ناتوان ، رسيدگى به حال برادران دينى و رفع گرفتاريها و پيشآمدهاى ناگوار . آن مرد گفت : خدا خوب مىدانست كه مقام رسالت را در كدام خانواده قرار دهد .
الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 7
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٧