* ( 1338 ) * 6 - ابو الحسن امام كاظم عليه السّلام گفت : خداوند - عزّ و جلّ - زكات فريضه را مقرّر كرد تا برگ و نواى مستمندان باشد و بركت اموال همگان .
* ( 1339 ) * 7 - ابو عبد اللَّه صادق ( ع ) گفت : خداوند - عزّ و جلّ - زكات را فرض و لازم كرد به همان صورت كه نماز را فرض و لازم كرد . اگر كسى زكات فريضه را بر دوش بگيرد تا آشكارا و علنى به امام زمان بپردازد ، عيب و ملامتى بر او وارد نيست ، مانند نماز فريضه كه آشكارا و علنى در مسجد به جماعت خوانده مىشود . اگر پرداخت زكات علنى انجام بگيرد ، مستمندان بىبرگ و نوا نمىمانند ، زيرا خداوند - عزّ و جلّ - در اموال دولتمندان نصابى مقرر كرد كه نيازمندان را كفايت كند و اگر مىدانست كه اين نصاب مقرر ، در حد كفايت آنان نيست ، بر آن مىافزود . از اين رو ، تيرهروزى و بىنوائى مستمندان از خيانت دولتمندان است كه زكات فريضه
الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 5
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٥