با تنزيل آيهء مزبور ، اين شيوهء حسنه را تأييد و تثبيت كرد ، اما زيادهروى و اسراف در بخشش را ناپسند شمرد . از اين رو بايد گفت كه نزول آيهء كريمه ، بيشتر ، ناظر به مسألهء اسراف بوده است نه ايجاب حق برداشت .
* ( 1539 ) * 6 - خدمت ابو عبد اللَّه صادق ( ع ) اين آيه تلاوت شد :
« دستهايت را چون غل به گردن مياويز و تا آخرين حدّ باز و گشاده مگردان كه بىمايه و بىنوا بمانى و مستوجب ملامت باشى » . ابو عبد اللَّه گفت :
حسرت به معنى فقر و فاقه است كه هر چه دارند ، از دست بدهند و خود از فعاليت و كار زندگى باز بمانند .
* ( 1540 ) * 9 - ابو عبد اللَّه صادق ( ع ) اين آيه را تلاوت كرد :
« بندگان خدا كسانى باشند كه چون انفاق كنند ، راه افراط و تفريط نپويند و در ميانهء افراط و تفريط راه پايندگى بجويند » . و بعد ، دست خود را گشود و انگشتها را با قدرى فاصله خم كرد ، يعنى راه قوام زندگى و پايندگى نعمت بدين صورت است . سپس اين آيه را تلاوت كرد : « دستها را تا آخرين حد امكان باز و گشاده مگردان » و بعد ، كف دست را گشود و گفت : يعنى به اين صورت كه هر چه دارى در اختيار ديگران بگذارى . سپس گفت : قوام زندگى
الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 118
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١١٨