اين گونه مواقع ، راه احتياط هم وجود دارد . احتياط اين است كه با رفتن مستراح وضوى خود را باطل كند و با حال يقين تجديد وضو كند . اين همان سفارش ابو عبد الله صادق است كه گفت : « مبادا وضوى خود را تجديد كنى ، مگر موقعى كه وضويت را بيقين باطل كرده باشى » اگر كسى مستراح نرود و احتياطا وضوى خود را تجديد كند بىنتيجه خواهد بود ، زيرا وضوى احتياطى مانند وضوى استحبابى است و نمىتواند جزء نماز فريضه قرار بگيرد . مثلا اگر كسى براى تلاوت قرآن يا رفتن زيارت و امثال آن وضو بگيرد ، با آن وضو نمىتواند وارد نماز شود . وضوى نماز ، موقعى مىتواند جزء نماز باشد كه به نيّت نماز ، تجديد شده باشد .
( 660 ) 2 - ابو جعفر باقر ( ع ) گفت : اگر در حال وضو گرفتن باشى و شك كنى كه آيا ساعد خود را شستى يا نه ، مشتى آب بردار و بر ساعد خود بريز و دنبالهء وضو را ادامه بده . به همين نحو ، در هر عضوى از اعضاى وضو اگر شك كردى كه آيا آن را شستهاى يا نه و آيا مسح كردهاى يا نه مادام كه در حال وضو گرفتن باشى ، بايد عمل مشكوك را از سر بگيرى . اما اگر از حال وضو گرفتن خارج شدى و به كار ديگرى پرداختى ، مانند نماز و يا غير نماز ، سپس شك كردى كه آيا دست راست خود را شستهاى يا نه آيا سر خود را مسح
الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 39
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٩