خشك كند تا از سرايت نجاست مانع شود و موقعى كه آب پيدا كرد ، خود را بشويد . اين يك تكليف شرعى نيست ، بلكه يك تكليف عقلى است كه براى پيشگيرى از سرايت نجاست به عمل مىآيد . در اين حديث ، امام باقر به توضيح واضحات كه بيان همين تكليف عقلى باشد نپرداخته است ، بلكه سئوالكننده را به يك نكتهء علمى و كاملا شرعى ديگر متوجه ساخته كه مردم با آن آشنائى نداشتهاند ، و آن نكته ، بيان استبراء يعنى پاكسازى مجراى بول است تا از سرايت بول ، پيشگيرى كاملى به عمل بيايد . بيان اين نكتهء علمى و كاملا شرعى ، ربطى به سؤال راوى ندارد ، زيرا كسى كه آب ندارد تا خود را تطهير كند از استبراء و پاكسازى مجراى بول هم نتيجهاى نخواهد گرفت ، زيرا اگر احيانا رطوبت يا لعابى خارج شود با نجاست خشك شده تماس پيدا مىكند و در نتيجه لباس و بدن او را نجس خواهد كرد .
( 622 ) 2 - به ابو عبد الله صادق ( ع ) گفتم : اگر انسان بول كند و طهارت بگيرد و بعدا وضو بسازد و مشغول نماز شود و در اثناى نماز ، احساس كند كه رطوبتى خارج شد . تكليف او چيست ؟ ابو عبد الله گفت : وضوى مجدد لازم نيست ، زيرا اين رطوبت از مجارى ديگر خارج شده است .
شرح : اگر انسان ، بعد از بول كردن استبراء نكند ، اما مدتى بگذرد و سپس رطوبتى يا لعابى خارج شود ، باز هم بايد مطمئن باشد كه اين رطوبت و لعاب از مجراى مثانه بيرون نيامده و در سر راه خود با ذرات بول همراه نشده است ، زيرا
الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 17
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٧