جنابت و نجاست و رفتن حمام و مستراح پاك و طاهر بماند ، و آن قسمتى كه در ميان كوه صفا و كوه مروه تا كوه قعيقعان مسطّح بود ، به عنوان مسجد تحريم كرد تا از پليدى جنابت و نجاست پاك و طاهر بماند و ما بقى حرم را تحريم نكرد تا زائران و معتكفان از حمام كردن و مستراح رفتن ممنوع نباشند و به محذورى دچار نشوند . اين مطاف و اين مسجد تا زمان رسول خدا برقرار بود و رسول خدا دستورى از جانب حق دريافت نكرد كه بر ميزان اين تحريم بيفزايد ، از اين رو ، افزودهء ديگران داراى اين حرمت ويژه نخواهد بود .
( 1130 ) 12 - به ابو عبد اللَّه صادق ( ع ) گفتم : كسى كه در مسجد نماز مىخواند ، مىتواند آب دهان خود را بر زمين بيندازد ؟ ابو عبد اللَّه گفت : از سمت چپ مىتواند آب دهان خود را بر زمين بيندازد . و اگر در حال نماز نباشد ، رو به قبله آب دهان را تف نكند ، بلكه از سمت راست يا سمت چپ تف كند .
توجه : در عهد سابق ، زمين مسجد از فرش و حصير خالى بود و انداختن آب دهان يا آب بينى كه فورا در خاك مىغلتد و پنهان مىشود ، مشكلى ايجاد نمىكرد . اينك كه مساجد را با سنگ يا آجر و موزائيك فرش مىكنند و يا قاليهاى گرانبها پهن مىكنند ، انداختن آب دهان ، روا نخواهد بود .
( 1131 ) 13 - در مسجد الحرام ، بين حجر الأسود و ركن يمانى ، ابو جعفر جواد عليه الصلاة و السلام را ديدم كه آب دهان را بر زمين ريخت و آن را در زير
الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 280
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٨٠