اجتماع دو يك سوم با يك ششم است مانند باقى ماندن دو دختر و يكى از پدر و مادر كه دو يك سوم مال را به دو دختر و يك ششم آن را به پدر يا مادر مىدهند .
و اما يك ششم تنها با يك سهم از سهام ششگانه جمع مىشود و آن اجتماع يك ششم با خود يك ششم است مانند اينكه شخصى از دنيا برود و پدر و مادر و فرزند بر جاى گذارد كه يك ششم مال را به پدر و يك ششم را به مادر و بقيه را به فرزندان مىدهند .
تنبيه
عول و تعصيب باطلند
مسأله 1 - ورثهاى كه براى ميت موجودند و همه داراى فرض باشند سه گونه تصور مىشوند :
صورت اول ، اينكه فرض آنها برابر با تركه ميت است مثلًا وارث ميت پدر و مادر و دختران چند نفر باشند كه هر يك از پدر و مادر يك ششم ارث مىبرند و دختران دو سوم كه در نتيجه جمع سهام همان واحد صحيح مىشود .
صورت دوم ، اينكه تركه بيشتر از سهام است كه در اين صورت آنچه زياد مىآيد را به صاحبان فرض مىدهند نه به آنهايى كه ارث بردنشان به قرابت است ، مانند عصبه ميت يعنى هر انسان مذكرى كه يا بدون واسطه منتسب به ميت است و يا به واسطه انسان مذكر ديگر ، بنابراين اگر در موردى وارث ميت منحصر باشد به يك دختر و مادر ميت نصف تركه را به دختر و يك ششم آن را به عنوان فرض به مادر مىدهند و دو ششم باقيمانده را دوباره به همان نسبت نصف و يك ششم تقسيم مىكنند يعنى تركه را چهار قسمت نموده سه قسمت آن را به دختر و يك قسمت را به مادر مىدهند ، اما اگر ورثه ميت منحصر بود به چند دختر و مادرش ، دو يك سوم از تركه را به عنوان فرض بين دختران تقسيم و يك ششم را به همين عنوان فرض به مادر مىدهند و يك ششم باقيمانده را پنج قسمت نموده كه چهار قسمت را بر دختران و يك قسمت را به مادر مىدهند ، و اما عصبه ميت سماق بمكند .
صورت سوم ، اينكه تركه كمتر از سهام باشد و اين همواره در مواردى پيش مىآيد كه در بين ورثه يك دختر و يا دو دختر و بيشتر و يا يك خواهر ابوينى و يا پدرى يا دو خواهر و بيشتر ابوينى يا پدرى در ميان باشد و كمبود تركه بر همين نامبردگان وارد مىشود ، بنابراين اگر وارث ميتى يك دختر و پدر و مادر و شوهر او باشند در نتيجه يك دوازدهم