تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مباحث حقوقى تحرير الوسيلة ( فارسى ) — صفحة 123

مساهمون:

ص١٢٣
كه اجاره‌بها را از همان محصول پرداخت نمايد ، به طور كلى جايز است . مسأله 39 - عين مستأجره در مدت اجاره به صورت امانت در دست مستأجر است و اين بدان معناست كه مستأجر ضامن تلف و معيوب شدن آن نيست مگر آنكه تعدى و تفريط نموده باشد ، همچنين مال مستأجر در دست كسى كه اجير او شده باشد تا در آن مال عملى انجام دهد مانند آنكه پارچه‌اى را بدوزد و طلايى كه به او داده را بسازد و . . . اگر تلف شد در صورتى كه تعدى و تفريط نكرده باشد ، ضامن آن نيست ، بله اگر در بريدن و يا دوختن و يا سفيد كردن و حتى در بريدن پارچه و ريخته‌گرى طلا و امثال آن مال مستأجر را فاسد نموده باشد ضامن آن است ، هر چند كه قصد از بين بردن آن را نداشته باشد ، يا هر چند استاد ماهرى باشد و در انجام كارش دقت لازم را به كار برده باشد همين‌طور است هر كسى كه خود را براى انجام كارى اجير كرده باشد تا در مال مستأجر كارى انجام دهد و آن مال را فاسد نموده باشد ، مانند آنكه قصابى كه اجير شده حيوان را ذبح نمايد و او نيز به صورت غيرشرعى حيوان را ذبح نمايد به طورى كه حيوان حرام گوشت شود . در اين صورت بايد قيمت آن را به صاحب آن پرداخت نمايد ظاهراً اين حكم در جايى هم كه تبرعاً اين كار را انجام داده است نيز همين‌طور است . مسأله 40 - ختنه گر حتى اگر ماهر باشد ، اگر در عمل خود از حد خود تجاوز نمايد ضامن است اما اگر از حد تجاوز نكرده باشد اما ختنه كردن به حال كودك مضر باشد ، و موجب مرگ وى شود در اينكه ضامن است اشكال وجود دارد و به نظر ما ضامن نيست . مسأله 41 - طبيب اگر به دست خود مريض را بيان كند ضامن است حتى ضمان نسخه دادن به بيمار نيز بعيد نيست ، هر چند كه خود در آن مباشرت نداشته باشد بله اگر به مريض بگويد فلان دارو براى فلان بيمارى نافع است و يا بگويد دواى تو فلان چيز است و دستورى در اين مورد ندهد ، كه آن را استعمال كن ، اقوى آن است كه در اين حالت ضامن نيست . مسأله 42 - اگر حمال پايش بلغزد و آنچه كه به دوش اوست و يا بر سر گذاشته بشكند ضامن است و اين بر خلاف حيوان باربر است كه اگر پايش بلغزد و بار دوشش تلف شود ، صاحب حيوان ضامن نيست ، مگر آنكه عامل لغزش حيوان صاحب آن باشد مانند آنكه حيوان را بزند و يا در پرتگاهى براند و . . . مسأله 43 - اگر شخصى حيوان را براى حمل بار اجاره نمايد ، جايز نيست از آن مقدارى كه شرط شده و يا بيش از حد متعارف آن ، بار حيوان نمايد و اگر در اين صورت حيوان معيوب و يا تلف شود ضامن است اين حكم در موردى كه حيوان را بيش از مسافتى كه شرط شده ببرد نيز هست .