تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ولايت نامه ( ترجمه خصائص اميرالمؤمنين ع ) ( فارسى ) — صفحة 76

مساهمون:

ص٧٦
شرمسارى ! پس ضمانت كردم كه خدا او را پوشيده از قبر بيرون آورد . و چون از فشار قبر گفتم ، گفت : واى از ناتوانى ! براى او ضمانت كردم كه خدا او را از فشار قبر نجات دهد و او را با لباس خود كفن كردم و در قبر او خوابيدم و بر روى او خم شدم و جواب آن‌چه را از او سؤال مىشد ، به او تلقين كردم . از او درباره پروردگارش سؤال شد ، گفت . از پيامبرش سؤال شد ، جواب داد . و چون از مولا و امامش سؤال شد ، بر او لرزه افتاد و من به او گفتم : فرزندت ، فرزندت .

راز گويى خدا با على عليه السلام

روايت شده است هنگامى كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله اصحاب را براى رفتن به تبوك « 1 » جمع كرد ، با اميرمؤمنان عليه السلام آهسته سخن گفت . ابو بكر به عمر گفت : راز گويى با پسر عمويش را طول داد . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : من با او پنهانى سخن نگفتم ؛ بلكه خدا با او راز مىگفت . حسان در همين باره مىگويد : روز ثنيّه « 2 » وقت وداع در حالى كه اصحاب را براى رفتن به سوى تبوك جمع كرده‌بود كنار رفت تا با على عليه السلام به تنهايى وداع كند در حالى كه مسلمان‌ها مركب‌ها را متوقّف كرده بودند
هامش
( 1 ) . تبوك ، سرزمينى ميان شام و مدينه است . ( سفينة البحار ، ج 1 ، ص 120 ) دژ بلند و استوارىكه در كنار چشمهء آب ، در نوار مرزى كشور سوريه در ميان راه « حجر » و « شام » قرار داشت تبوك مىگفتند اين مكان دورترين نقطه‌اى بود كه پيامبر در غزوات خود بدانجا مسافرت نمودند و چون حضرت صلى الله عليه و آله احساس نمودند در غياب ايشان ، در مدينه توطئه‌اى انجام گيرد حضرت على عليه السلام را باقى گذاردند ، و اين تنها جنگى بود كه على عليه السلام همراه پيامبر صلى الله عليه و آله نبود . ( ر . ك : فرازهايى از تاريخ اسلام ، ص 475 و 477 ) ( 2 ) . ثنيّه ، به معناى راه بلند ، مانند گردنه در كوه است . ( مجمع البحرين ، مادّهء ثنا ) ، در اين جنگ سى هزار نفر در لشكرگاه مدينه « ثنية الوداع » اجتماع نمودند . ( فرازهايى از تاريخ اسلام ، ص 476 )