[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 237 ]
وَ إِنْ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ وَ قَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةً فَنِصْفُ ما فَرَضْتُمْ إِلاَّ أَنْ يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَا الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكاحِ وَ أَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوى وَ لا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 237 )
« 1 »
ترجمه :
اگر پيش از آنكه بزنان دست بزنيد طلاقشان داديد و مهرى براى آنها معين نمودهايد پس بايد نصف آنچه معين كردهايد بدهيد مگر آنكه آنها خود گذشت كنند يا كسى كه امر نكاح بدست اوست ( ولىّ ) گذشت كند ، و گذشت كردن به تقوى و پرهيزكارى نزديكتر است ، بزرگوارى و نيكوكارى بين خود را فراموش نكنيد كه خدا به آنچه ميكنيد بينا است .
Footnote
( 1 ) - سوره بقره آيه 237 جزء 2 سوره 2