بيان آيه 236
شرح لغات :
موسع : كسى كه از نظر ثروت و مال بىنياز و در سعه است .
مقتر : تنگدست .
تفسير :
سپس خداوند در اين آيه حكم طلاق زنان قبل از آميزش و دست زدن به آنها يا مهر قرار دادن بيان مىكند .
« لا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِنْ طَلَّقْتُمُ النِّساءَ ما لَمْ تَمَسُّوهُنَّ »
: براى اينكه كسى توهم نكند كه در اين حال يعنى قبل از دست يافتن طلاق جائز نيست اين آيه حكم جواز و مباح بودن آن را بيان مىكند .
« أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِيضَةً »
: يا قبل از آنكه مهر و صداق را مقرر و معين كنيد از اينكه جمله بعدى آيه با كلمه « او » آمده به معناى « يا » مىفهميم كه در صورت اول ، مهر معين شده و فقط تماس و آميزش صورت نگرفته است و الا اگر منظور جمع اين دو قسمت بود يعنى هم مهر معين نشده و هم آميزش نشده باشد بايد با كلمه « و » قسمت دوم بيان ميشد .
بنا بر اين از آيه ، حكم دو صورت معلوم مىشود .
1 - مهر معين شده ولى تماس برقرار نشده 2 - مهر معين نشده است و در هر دو صورت طلاق جائز است .
سؤال :
چرا قيد
« ما لَمْ تَمَسُّوهُنَّ »
( تا وقتى به آنها دست نيافتهايد ) در جواز طلاق آمده با اينكه ميدانيم چه عمل آميزشى صورت گرفته باشد و چه نگرفته باشد در هر دو صورت