تفسير :
« وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ »
وقتى زنان را طلاق داديد و عدهء آنها سرآمد
« فَلا تَعْضُلُوهُنَّ »
( آنها را منع نكنيد ) . در معناى اين جمله اقوالى گفته شده است از اين قرار :
1 - از روى ستم آنان را از ازدواج جلوگيرى ننمائيد .
2 - مراد رها نمودن و آزاد گذاردن آنها است ( يعنى آنها را آزاد بگذاريد . ) 3 - خطاب به اولياء زنان است كه از ازدواج آنها جلوگيرى نكنند .
4 - خطاب به شوهرانى است كه زنان خود را طلاق دادهاند ولى براى اين كه آنها شوهر نكنند طلاقشان را اظهار نمىكنند و خلاصه نه مانند شوهران با آنها رفتار ميكنند و نه مانند زنان طلاق داده شده آنها را رها مىنمايند و يا اين كه منظورشان از اين كار آن است كه عده بر زنان طول بكشد .
« أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْواجَهُنَّ »
يعنى با كسانى كه مىخواهند شوهرشان باشند ازدواج نمايند . بعضى گفتهاند مراد ازدواج با كسانى است كه در پيش شوهرانشان بودهاند .
« إِذا تَراضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ »
( اگر به شايستگى بهمديگر رضايت دادهاند ) و چيزهايى كه معمولا زشت و از نظر اخلاق و عقل ، نقص و ناپسند است در ميان آنها نباشد .
سدى ميگويد : يعنى در صورتى كه زن و شوهر با ازدواج صحيح با هم رضايت پيدا كنند . و عدهاى نيز گفتهاند : يعنى وقتى كه آنها را « مهريه » كم باشد يا زياد با هم توافق و رضايت حاصل نمايند
« ذلِكَ »
اين اوامر و نواهى كه گفته شد .
« يُوعَظُ بِهِ مَنْ كانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ »
( كسانى كه ايمان به روز ديگر دارند پند مىگيرند . ) جهت اين كه مؤمنان را ذكر كرده اين است كه آنان هستند كه از اين احكام ، بهره مىبرند و براى آن است كه افراد كافر وقتى پند مىگيرند كه خدا را قبول كرده