بيان آيه 231
شرح لغات :
اجل - پايان مدت و آخر كار .
معروف - نيكى و حق كه عقل و شرع مردم را بدان دعوت ميكنند در مقابل « منكر » .
تفسير :
در اين قسمت احكام بعد از طلاق بيان شده است كه وقتى زنان را طلاق داديد ( اين خطاب بشوهران است ) و رسيدند بمدتشان و رسيدن و بلوغ در اينجا به معناى نزديك شدن است يعنى وقتى نزديك پايان عده شد .
« فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ »
يا زنان طلاق داده شده را نگاه داريد ( يعنى رجوع كنيد ) البته به آن صورت كه خداوند قرار داده است از دادن نفقه و خوش اخلاقى و مانند آن .
« أَوْ سَرِّحُوهُنَّ »
يا آنها را رها و ترك كنيد تا عده آنها كاملا پايان يابد و در آن وقت خود اختياردار خويش خواهند بود .
« وَ لا تُمْسِكُوهُنَّ ضِراراً »
آنها را بخاطر ضرر زدن نگاه مداريد كه عده آنها را طولانى كنيد و يا سختگيرى در دادن نفقه نمائيد .
« لِتَعْتَدُوا »
تا به آنان ستم و ظلم كنيد
« وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ »
كه هر كس چنين كند به خود ظلم كرده و خود را در معرض عذاب الهى قرار داده است .
« وَ لا تَتَّخِذُوا آياتِ اللَّهِ هُزُواً »
يعنى اوامر و نواهى و احكام الهى را سبك و بىارج مداريد
« وَ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ »
و به ياد آوريد نعمت خدا را بر خودتان در آنچه بر شما از همسران و اموال حلال كرده است و در آنچه از حلال و حرام براى شما بيان نموده است .