نمونههائى از زهد و خوف و عبادت پيامبر ( ص )
روايت شده : رسول خدا ( ص ) آنقدر نماز خواند كه پاهايش متورّم گرديد ، امام باقر ( ع ) فرمود : شبى رسولخدا ( ص ) در حجرهء عايشه ( يكى از همسرانش ) بود ، عايشه عرض كرد : اى رسول خدا ! چرا بر اثر عبادت ، جان خود را آنهمه به زحمت مىاندازى با اينكه خداوند گناه قبل و بعد تو را آمرزيده است ؟
پيامبر ( ص ) در پاسخ فرمود :
يا عائشة الا اكون عبدا شكورا .
: « اى عايشه ! آيا بندهء سپاسگزار نباشم ؟ » .
نيز روايت شده رسول خدا ( ص ) ( براى اينكه بتواند به عبادت خود ادامه دهد گام سنگينى بدن خود را ) روى انگشتان پا مىانداخت ، خداوند آيات آغاز سورهء طه را نازل كرد كه در آيهء اول و دوّم آن مىخوانيم :
طه - ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى
.
: « اى پيامبر ، ما قرآن را بر تو نازل نكرديم كه خود را به زحمت بيفكنى » .
امام سجّاد ( ع ) فرمود : « جدّم رسول خدا ( ص ) با اينكه خداوند گناه سابق و آينده او را آمرزيده « 1 » همواره در مسير عبادت كوشش مىكرد ، و آنقدر عبادت كرد كه پاها و ساق پاهايش متورّم گرديد » .
و روايت شده : هرگاه رسولخدا ( ص ) مشغول نماز مىشد صداى مخصوصى مانند صداى جوشش آب ديگ ، از سينهاش شنيده مىشد .
از ابن هاله نقل شده كه گفت : رسول خدا ( ص ) هميشه مىانديشيد ، و اندوه پياپى داشت و هيچ آسايش نداشت .
ابوذر مىگويد : شبى رسولخدا ( ص ) برخاست و مكرّر اين آيه را مىخواند :
إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبادُكَ وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
.
: « اگر آنها را مجازات كنى كه بندگان تواند ، و اگر آنها را ببخشى ، توانا و حكيم
هامش
( 1 ) منظور از گناه ، ترك اولى نسبى است .