از صفاتى است كه خداوند پيامبرش را به آنها ، پرورش داده است ، چنان كه مىفرمايد :
خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ
: « با مردم مدارا كن و آنها را به نيكىها دعوت نما ، و از ستيز با جاهلان دورى كن » .
( اعراف - 199 ) .
پيامبر ( ص ) در برابر آزار بسيار مخالفان ، مقاومت و استقامت بسيار داشت و در برابر ياوههاى جاهلان ، حلم و بردبارى استوارى داشت و در اين راستا هرگز نلغزيد و نتائج درخشانى گرفت .
دعاى پيامبر در جنگ احد
قاضى عياض در كتاب الشّفاء روايت كرده كه در جنگ احد دندانهاى جلو دهان پيامبر ( ص ) شكست ، و صورتش شكاف برداشت ، اصحاب آن بزرگوار ، بسيار ناراحت شدند و از آنحضرت خواستند كه دشمن را نفرين كند .
پيامبر ( ص ) به آنها فرمود :
انّى لم ابعث لعّانا و لكنّى بعثت داعيا و رحمة .
: « من ناسزا گو مبعوث نشدهام ، بلكه دعوت كننده و مايهء رحمت ، مبعوث شدهام » .
سپس بجاى نفرين ، چنين دعا كرد :
اللّهمّ اهد قومى فانّهم لا يعلمون .
: « خدايا قوم مرا هدايت كن ، زيرا آنها ناآگاه هستند » .
و به روايت ديگر ، عمر بن خطاب به پيامبر ( ص ) عرض كرد : پدر و مادرم بفدايت اى رسولخدا ، نوح ( ع ) بر قوم خود نفرين كرد و گفت :
رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً .
: « پروردگارا در روى زمين احدى از كافران را زنده مگذار » . ( نوح - 26 ) .
اگر تو ما را نفرين كنى همهء ما به هلاكت مىرسيم ، اينك ببين كه بر پشت